In een actievolle slotfase van de Go-Pro Grand Prix of Sonoma heeft Scott Dixon zijn tweede race van het seizoen op zijn naam geschreven. Met drie ronden te gaan opende hij de aanval op de leidende Mike Conway en passeerde de Ed Carpenter Racing coureur in de eerste bocht. Ryan Hunter-Reay passeerde Conway in dezelfde ronde voor de tweede plaats, terwijl Simon Pagenaud voorbij Conway ging terwijl deze zonder brandstof stilviel.

Na de start van de race kon Will Power de eerste positie behouden, voor Josef Newgarden. Achter de leiders ontstond echter een chaos in de tweede bocht, met Ryan Briscoe en Sebastien Bourdais die het gras op spinden, terwijl Helio Castroneves en James Hinchcliffe op de ideale lijn spinden na elkaar te hebben geraakt. Castroneves liep hierbij een kapotte voorvleugel op. Dit zou de eerste neutralisatie van de race veroorzaken.

Bij de herstart kon het volledige veld wel de race op correcte wijze beginnen, waarna Power de race leidde voor Newgarden, Scott Dixon en Tony Kanaan. Door een bijzonder snelle eerste snelle pitstop zou Dixon bij de eerste serie pitstops Newgarden weten te passeren voor de tweede plaats. Vooraan bleek Power een klasse apart en kon zelfs een gat van ruim vijf seconden slaan.

De gele vlag zou in de dertigste ronde voor de tweede maal moeten worden gezwaaid. De neutralisatie zou worden veroorzaakt door Carlos Huertas, welke met een mechanisch probleem zijn Dale Coyne Racing bolide had moeten parkeren.

Dat neutralisaties leiden tot nieuwe neutralisatie bleek ook deze race weer. Nadat de groene vlag weer werd gezwaaid probeerden Helio Castroneves, Sebastien Bourdais en Sebastian Saavedra driewijd door de hairpin te gaan. Hier bleek onvoldoende ruimte te zijn, waarna Castroneves Bourdais raakte en Bourdais vervolgens zijn teamgenoot Sebastian Saavedra aanreed. Saavedra zou vervolgens zijn motor af laten slaan om zo de derde gele vlag van de race te veroorzaken.

Gedurende de neutralisatie kwamen de leiders de pit in, waar de #9 Ganassi crew opnieuw een bijzonder snelle pitstop deed waardoor Dixon voor Power de pits uit kon komen. De regerend kampioen zou echter niet de leider in de race zijn, dit was teamgenoot Tony Kanaan, welke tijdens de vorige neutralisatie al de pit had bezocht.

De ronde na de herstart zou de race volledig op zijn kop zetten. Niet zozeer door de goede herstart van de op de tweede plaats rijdende Mike Conway, waarmee hij Kanaan zou passeren voor de eerste plaats, maar meer doordat Power bij het uitkomen van de hairpin een zeldzame fout maakt door te vroeg op het gas te gaan en te spinnen. Hierbij probeerde hij zijn wagen met een burn-out uit de spin te halen, wat zijn nieuwe achterbanden dusdanig beschadigde dat hij niet alleen terugviel naar de twintigste plaats, maar tot zijn volgende pitstop ook nog eens geen competitieve rondetijden kon rijden.

Na de op de standaard, zwarte banden rijdende Tony Kanaan te hebben gepasseerd, kon Mike Conway optimaal gebruik maken van de snellere rode, alternatieve banden. Terwijl Kanaan de concurrentie ophield, kon Conway een gat slaan die tot acht volle seconden zou groeien.

Doordat Conway vroeger dan de concurrentie moest stoppen, verdween zijn voorsprong in verkeer echter weer als sneeuw voor de zon. In de ronde na zijn pitstop werd hij dan ook gepasseerd door Graham Rahal, welke nog drie ronden eerder was gestopt. De vraag was echter of Rahal de finish kon halen op zijn tank brandstof.

De op de derde plaats rijdende Tony Kanaan reed op dezelfde strategie als Rahal en koos tien ronden voor het eind al eieren voor zijn geld door een extra keer de pits te bezoeken. Rahal probeerde maximaal brandstof te besparen, terwijl Dixon en Hunter-Reay zich ook in de kopgroep meldden.

De vraag of Rahal de finish kon halen zou drie ronden voor het eind worden beantwoord doordat de Amerikaan de pits in reed voor een laatste beetje brandstof. Alsof dit nog niet pijnlijk genoeg was voor Rahal, zou hij hierbij ook nog te hard rijden in de pits, waar hij een drive-through voor zou krijgen.

Het wegvallen van Rahal was voor Dixon het teken om de aanval op de leidende Conway te openen. Direct in de eerste bocht zette Dixon zijn bolide naast die van Conway, waarna hij direct de eerste positie overnam. Later in de ronde zou ook Hunter-Reay voorbij Conway gaan voor de tweede positie.

De top 2 zou vervolgens probleemloos naast de eindstreep rijden, waar voor Dixon de tweede zege in het verschiet lag, maar achter het duo zou nog veel gebeuren. Verschillende coureurs zaten erg krap met hun brandstof, waaronder Conway. Deze leek als derde te finishen, maar komende uit de laatste bocht was zijn brandstof plotseling op. Met een slakkengangetje zou de Ed Carpenter Racing coureur nog wel finishen, maar dan wel als veertiende.

In de laatste bocht probeerde Power ook nog om Wilson te passeren, maar de twee raakten elkaar, wat Bourdais de mogelijkheid gaf om zijn wagen er naast te zetten. De drie coureurs zouden zij-aan-zij op de eindstreep afkomen, waarbij Power ook nog Bourdais zou raken en Bourdais vervolgens zelfs de muur zou raken. Power zou net voor Wilson en Bourdais over de eindstreep komen, maar omdat dit net onder een gele vlag gebeurde (vanwege de stilvallende Conway) zou Power terug worden gezet tot achter Wilson.

Hoe krap het voor een aantal coureurs was qua brandstof bleek wel in de uitloopronde. Na Conway moesten ook Wilson, Pagenaud en Power hun wagen zonder brandstof parkeren. Dit terwijl Dixon zijn overwinning vierde met donuts!

Volledige uitslag van de race op Sonoma Raceway