Het IndyCar Series seizoen van 2026 leverde weer een groot aantal interessante statistieken op. Voor Alex Palou werd het zijn vijfde kampioenschap in vijf jaar tijd, maar opvallend is dat hij niet alleen de coureur was die de meeste races aan de leiding heeft gereden! Dit terwijl Arrow McLaren-coureurs Pato O’Ward en Christian Lundgaard samen maar één raceronde misten en regen blijkbaar tijdens races alleen op de ovals uit de lucht viel! Wat viel er nog meer op? We analyseren het IndyCar seizoen van 2026 met een XXL-lijst aan cijfers!

2.557 - Christian Lundgaard slaagde er als enige coureur in om alle mogelijke ronden te rijden! De McLaren-coureur viel geen enkele keer uit en finishte tevens geen enkele keer op één of meer ronden achterstand. Teamgenoot Pato O’Ward mistte alleen in Washington één ronde en reed 2.556 ronden, terwijl Scott McLaughlin 2.534 raceronden aflegde.

673 - Als we kijken naar het aantal ronden aan de leiding, was het seizoen van Alex Palou iets minder dominant van vorig jaar. In 2026 leidde de Spanjaard 673 ronden (met één race meer), in 2025 778. Daarmee leidde hij dit klassement nog steeds wel comfortabel, met David Malukas op de tweede plaats met 282 ronden aan de leiding.

260,296 - Zoals elk jaar met het gebrek van andere echte superspeedways, was de Indianapolis 500 ook dit jaar de race met de hoogste gemiddelde snelheid. Felix Rosenqvist won deze race met ene gemiddelde snelheid van 260,296 km/h, wat wel 11,5 km/h langzamer is dan de Indy 500 van 2025.

133,3 - De langzaamste race van het seizoen was ook dit jaar die in de straten van Detroit. Alex Palou won deze race met een gemiddelde snelheid van 133,3 km/h, 1,5 km/h langzamer dan de race in Markham. De race was echter wel bijna 1,5 km/h sneller dan de race in Detroit van 2025.

70 - In de Indianapolis 500 zagen we de meeste leiderswissels: 70 keer werd er van leider gewisseld. Dat zijn er veel meer dan een jaar eerder, toen ook de Indy 500 het toneel was met de meeste leiderswissels – slechts 22 stuks.

33 - Slechts 33 coureurs kwamen dit jaar aan de start van races, het kleinste aantal sinds het laatste seizoen van Champ Car voor de 'hereniging' (2007), toen er slechts 22 coureurs aan de start verschenen. Vorig jaar waren het er met 34 één meer.

25 - De races op het Barber Motorsports Park en de Mid-Ohio Sports Car Course waren de enige races van het seizoen waarin alle 25 coureurs die startten, ook de finish haalden. Daarmee hadden deze races het hoogste aantal coureurs aan de eindstreep.

24 - Op Mid-Ohio finishten de meeste coureurs in dezelfde ronde als de winnaar: 24 coureurs.

23 - Maar liefst 23 verschillende coureurs hebben minimaal één raceronde aan de leiding gereden. De enige fulltime coureur die daar niet in zijn geslaagd zijn Sting Ray Robb, Santino Ferrucci en Mick Schumacher.

22 - De meeste gewonnen posities in een race vanaf de startpositie is 22. Will Power finishte van de laatste startplaats als derde, net als David Malukas in Markham.

18 - Tijdens de nieuwe race in de straten van Markham kwamen de minste wagens rijdend over de eindstreep: 18 stuks.

16 - Maar liefst 16 van de 25 fulltime coureurs finishten minimaal één keer op het podium. Deze vertegenwoordigden 9 van de 10 fulltime IndyCar Series-teams. De in het kampioenschap hoogst geklasseerde rijder zonder podiumfinish was Kyffin Simpson op de dertiende positie.

13,278 - De grootste voorsprong van een racewinnaar op de nummer twee was 13,278 seconden. Dit was het verschil aan het eind van de race op het Barber Motorsports Park tussen winnaar Alex Palou en de als tweede gefinishte Christian Lundgaard. Opmerkelijk is dat deze statistiek (grootste verschil van het seizoen op het Barber Motorsports Park met Palou en Lundgaard op plaatsen één en twee) precies identiek is aan 2025, toen was het verschil alleen drie seconden groter!

13 - De race in Washington was de race waarin de minste coureurs in dezelfde ronde als de winnaar finishten. Slechts 13 coureurs legden de volledige 147 ronden af.

12,67 - Dennis Hauger won de Rookie of the Year-titel met 228 punten, over 18 races is dat gemiddeld 12,67 punt per race. Daarmee doet hij het iets beter dan de Rookie of the Year van 2025, Louis Foster – hij behaalde destijds 12,53 punten per race.

12 - Alex Palou en verrassend Will Power hebben in 12 van de 18 races minimaal één ronde aan de leiding gereden. Vooral de naam van Power is verrassend, aangezien hij desondanks geen race won en zelfs buiten de top tien in het kampioenschap finishte. Power koos echter vaak voor alternatieve pitstopstrategieën.

12 - Het fulltime team met de meeste uitvalbeurten is ECR met maar liefst 12 stuks! Christian Rasmussen finishte zeven maal een race niet, terwijl Alexander Rossi en Ed Carpenter vier en één keer uitvielen. In dit klassement volgden Dale Coyne Racing en Andretti Global op een gedeelde tweede plaats met zeven uitvalbeuren.

12 - De ‘slechtste’ startplaats waarvan een race werd gewonnen was positie 12; door Christian Lundgaard op Road America. Na de eerste ronde lag de Deen bovendien op grote achterstand op de laatste positie.

10 - Ondanks dat Honda dit jaar met overmacht het fabrikantenkampioenschap won, was het op gebied van overwinningen een ander verhaal. Het was nog wel Honda die de meeste races won, maar met 10-8 was het wel een spannende strijd met Chevrolet.

8 - Dit jaar kwalificeerden acht verschillende coureurs zich minimaal één keer op poleposition.

8 - Ondanks de dominantie van Alex Palou lag het aantal verschillende winnaars iets hoger dan de afgelopen seizoenen; 8 verschillende winnaars, tegenover 7 in de jaren hiervoor.

8 - Alex Palou was ook in de kwalificatie meestal de snelste rijder: hij pakte achtmaal poleposition.

7 - De race met de meeste neutralisaties was de Indianapolis 500, met in totaal zeven neutralisaties.

7 - De race waarin de winnaar de minste ronden aan de leiding reed, was dezelfde als de vorige twee jaar: Road America. Op weg naar de zege reed Christian Lundgaard slechts zeven ronden aan de leiding.

7 - De coureur die in de meeste race de finishvlag niet zag was Christian Rasmussen, hij viel in zeven van de achttien races uit! Vier maal was dit na een incident, drie maal met technische problemen.

7 - Bij maar liefst zeven races was het verschil tussen de nummers één en twee aan de eindstreep kleiner dan één seconde. Vier van deze races waren ovalraces (Indianapolis, Gateway, Nashville en Milwaukee Race 2), twee op permanente circuits (Road America en Mid-Ohio) en één op een stratencircuit (Arlington).

6 - Maar liefst zes coureurs zijn dit jaar geen enkele keer uitgevallen als gevolg van een incident/crash: Scott Dixon, Kyffin Simpson, Marcus Armstrong, Marcus Ericsson, Pato O’Ward en Christian Lundgaard. Voor Armstrong en Dixon is het zelfs al het tweede jaar op rij zonder uitvalbeurten na een incident.

5 - Van de zes ovalraces zijn er dit jaar vijf gestoord door regen of was er een serieuze dreiging op regen. Ter vergelijking – de laatste race die (op een permanent- of stratencircuit) die in de regen verreden werd was de Grand Prix of Indianapolis in 2022, vier jaar geleden!

4 - Het pakken van de pole position is mooi voor de ego van de coureur en het levert één bonuspunt op, maar voor de races zegt het weinig; slechts vier maal werd de race vanaf de eerste startplaats gewonnen. Voor één van die races (de eerste race in Milwaukee) was de pole position echter door een ander gepakt (Scott McLaughlin), maar die werd door een gridstraf teruggezet.

4 - De coureur die dit jaar de meeste keren uitviel door een incident/crash was Christian Rasmussen. Hij viel vier maal uit na een incident op het circuit.

4 - De race die de minste leiderswissels kende was de race in Long Beach, waarin de leiding vier maal van ‘eigenaar’ wisselde.

3,17 - De gemiddelde kwalificatiepositie van Alex Palou was 3,17. Daarmee deed hij het veel beter dan de rest van het veld, met David Malukas op de tweede plaats met gemiddeld plaats 7,33 en Scott McLaughlin op gemiddeld positie 7,94.

3,55 - De gemiddelde startplaats van de racewinnaar was positie 3,55.

3,411 - Het gemiddelde gat tussen de nummers één en twee in de einduitslag van races was dit jaar 3,411 seconden. Dit is 0,245 seconde meer dan in 2025.

3 - Slechts drie coureurs passeerden in alle races rijdend de eindstreep: Christian Lundgaard, Pato O’Ward en Kyffin Simpson.

2 - Dit jaar werden de races op de Nashville Superspeedway en de zaterdagrace op de Milwaukee Mile vanwege regenval een dag verplaatst. Het verplaatsen van een race is een unieke situatie, de laatste keer dat überhaupt een race één dag werd uitgesteld gebeurde was in 2018, op het Barber Motorsports Park.

2 - Van de fulltime teams kende Juncos Hollinger Racing de minste uitvalbeurten; slechts twee. Opmerkelijk kwamen beiden uit dezelfde race: de Freedom in Washington. In dit klassement volgden Arrow McLaren en Chip Ganassi Racing op een gedeelde tweede plaats met drie uitvalbeuren.

0,023 - De kleinste marge tussen de nummers één en twee aan de finish was 0,023 seconden, tussen Felix Rosenqvist en David Malukas tijdens de Indianapolis 500.