Wanneer je je als IndyCar-coureur niet voorin kwalificeert, zul je een inhaalrace moeten rijden voor een goede klassering. Een cruciaal onderdeel daarvan is het passeren van je concurrenten. Daarvoor moet je niet alleen over een snelle wagen beschikken, maar ook over het inzicht om de ruimte voor een veilige inhaalactie te herkennen. Welke IndyCar-coureurs haalden in 2026 het meeste in? OpenWheelWorld.net verzamelde het hele seizoen timing & scoring-data om tot een analyse te komen!

VeeKay kroont zich tot officieus inhaalkampioen van 2026

Halverwege het seizoen publiceerden we al een tussenstand voor zowel het ‘inhaalkampioenschap’ als het ‘ingehaald worden’-klassement. Dankzij enkele sterke optredens op de ovals bezette Christian Rasmussen destijds de eerste plaats in het inhaalkampioenschap, vlak voor Rinus VeeKay en Scott McLaughlin. De coureurs die het vaakst werden gepasseerd waren Sting Ray Robb, Louis Foster en Kyffin Simpson, terwijl Kyle Kirkwood de meest positieve balans noteerde.

In de tweede helft van het seizoen is deze stand behoorlijk opgeschud. Niet Rasmussen, maar VeeKay mag zich de officieuze inhaalkampioen van 2026 noemen! De Juncos Hollinger Racing-coureur voerde gedurende het seizoen maar liefst 303 inhaalacties uit — een gemiddelde van bijna 17 per race. Christian Lundgaard knokte zich naar de tweede plaats met 283 acties (20 minder dan VeeKay), terwijl Kirkwood met 282 inhaalacties slechts één actie minder dan Lundgaard noteerde.

Het minder geliefde ‘ingehaald worden’-klassement werd aan het eind van het seizoen aangevoerd door Caio Collet, die Sting Ray Robb van de bovenste plek stootte. Robb eindigde als tweede, vlak voor Graham Rahal.

Wanneer we de balans opmaken tussen uitgedeelde en geïncasseerde inhaalacties, prijkt de naam van Kirkwood met ruime voorsprong bovenaan (+171). De Amerikaan passeerde bijzonder veel, maar bleek zelf amper te passeren. Het podium van deze netto positieve balans wordt gecompleteerd door VeeKay (+124) en Lundgaard (+109).

In tegenstelling tot bijna alle andere statistieken staat de naam van kampioen Alex Palou niet hoog in deze klassementen. Wie vooraan start, hoeft immers weinig wagens in te halen — afgezien van wat achterblijvers. Vanwege het hoge niveau van het IndyCar-veld spelen achterblijvers op de permanente en stratencircuits vaak geen grote rol.

Overzicht inhaalacties / keren ingehaald

Ovals vs. permanente en stratencircuits: waar werd het verschil gemaakt?

Wanneer we inzoomen op de verschillende racelocaties, valt op dat Lundgaard op de permanente en stratencircuits het meeste inhaalde. Op de stratencircuits leidde de Deen voor Kirkwood en Josef Newgarden, terwijl Kirkwood op de permanente circuits de tweede plaats opeiste voor Newgarden.

Op de ovals zien we een totaal ander beeld. Dit is het terrein waar VeeKay zijn uiteindelijke voorsprong op Lundgaard opbouwde — met maar liefst 54 inhaalacties meer dan de McLaren-coureur. Toch presteerde Lundgaard op ovals met een gedeelde zevende plek (samen met teamgenoot Pato O'Ward) zeker niet slecht. De tweede plaats op de ovals ging naar Rasmussen, gevolgd door David Malukas op plek drie.

Aan de andere kant van het spectrum valt op dat Palou op de stratencircuits slechts zestien inhaalacties hoefde uit te voeren — minder dan 2,5 per race. Als je geregeld op de eerste rijen kwalificeert, hoef je zelden andere wagens in te halen. Zeker niet wanneer je Palou bent en banden en brandstof spaart om concurrenten via de pitstraat (de 'overcut') te verschalken — inhaalacties die niet in deze analyse worden meegenomen.

Overzicht inhaalacties per type circuit

Wie waren de gemakkelijkst (en moeilijkst) te passeren coureurs?

Kijken we naar de coureurs die het vaakst gepasseerd werden — de lijst waar je liever niet bovenaan staat — dan is Dennis Hauger op de stratencircuits de opvallendste naam. De nummers twee en drie op de stratenkoersen waren eveneens verrassend: Newgarden en Simpson.

Op de permanente circuits was Nolan Siegel de eenvoudigste prooi, gevolgd door Collet en Rasmussen. Op de ovals voerde Collet zelfs de lijst aan, voor het Rahal Letterman Lanigan Racing-duo Graham Rahal en Louis Foster.

Kirkwood bleek daarentegen een uiterst lastige coureur om te passeren op de permanente en stratencircuits. Op beide circuitsoorten werd hij het minst ingehaald: op elk type circuit slechts 10 keer! Dat betekent dat de Andretti Global-coureur in 12 van de 18 races gemiddeld minder dan twee keer werd gepasseerd op deze baantypes.

In het overzicht van moeilijk te passeren coureurs valt ook de naam van Alexander Rossi op. Ondanks een wisselvallig seizoen bleek hij op permanente en stratencircuits een taaie coureur om voorbij te steken.

Overzicht aantal keer ingehaald per type circuit

Dit artikel is gebaseerd op de inhaaldata van de IndyCar Timing & Scoring. Hiervoor tellen alle inhaalacties op het circuit, zowel voor positie als het passeren van achterblijvers. Inhaalacties in de pits tellen niet mee.