In een ware thriller heeft Felix Rosenqvist de 110e editie van de Indianapolis 500 op zijn naam geschreven. De Meyer Shank Racing-coureur passeerde David Malukas vlak voor de finishstreep, waarbij het verschil tussen beide coureurs slechts 23 duizendste van een seconde bedroeg. Scott McLaughlin kwam als derde over de eindstreep, voor Pato O’Ward op de vierde plaats. Rinus VeeKay herstelde zich van een vroege strategische blunder en finishte als zesde.

Voor de start van de race was het lang spannend of deze zoals gepland om 12:45 uur lokale tijd van start kon gaan, in verband met verwachte regen. Het bleef echter droog, waardoor de groene vlag toch rond de verwachte tijd kon worden gezwaaid.

Palou en Rossi strijden in openingsronden

Na de start passeerde Alexander Rossi direct in de eerste bocht Alex Palou voor de leiding, maar Palou zou de leiding al snel herpakken. Het volledige veld kwam probleemloos door de eerste ronden, waarna Rossi en Palou elkaar afwisselden aan de leiding.

Crashes zorgen voor twee vroege neutralisaties

De race moest na achttien ronden voor de eerste maal worden geneutraliseerd, nadat Ryan Hunter-Reay de controle over zijn wagen had verloren bij het uitkomen van Turn 2. In een poging om de crashende wagen te ontwijken, crashte Katherine Legge vervolgens tegen de muur aan de binnenzijde van het circuit, waarmee het eerste deel van haar ‘Double’ al na achttien ronden tot een einde kwam.

Gedurende de neutralisatie kwam vrijwel het volledige veld de pits in, waarbij de pitstop van Rossi volledig mislukte en de Amerikaan zo ver terugviel. Uit de top twintig was Rinus VeeKay de enige coureur die geen pitstop maakte en schoof zo door naar de eerste positie.

Door de dreiging van regen was al de verwachting dat er vroeger in de race al zou worden gestreden om posities. Dit werd goed duidelijk bij de herstart, waarbij in Turn 1 het rechtervoorwiel van Ed Carpenter werd geraakt door het linkerachterwiel van Takuma Sato, waarna Carpenter hard de muur in spinde.

Deze neutralisatie zou wel door VeeKay worden gebruikt om de pits in te duiken, waarna het na de herstart niet lang zou duren voordat Palou de leiding weer had heroverd. Achter Palou reed Daly, die zich goed naar voren had geknokt. De als 23ste gestarte Josef Newgarden reed een indrukwekkende inhaalrace en meldde zich na de tweede herstart al in de top vijf!

Scott Dixon meldt zich vooraan

Een andere coureur die een sterke inhaalrace reed, was de als tiende gestarte Scott Dixon, die na de tweede serie pitstops in de top drie terechtkwam en zelfs kortstondig de leiding overnam.

Met 92 ronden op de teller moest de pacecar opnieuw zijn motor starten, nadat Will Power met een ogenschijnlijk olielek op het rechte stuk stilviel en op zijn eigen olie op de pituitgang spinde. Vrijwel tegelijkertijd moest Alexander Rossi zijn wagen in de pits parkeren met rook uit de achterzijde van zijn wagen.

Regendruppels leggen de race kortstondig stil

Terwijl het veld zich na deze neutralisatie klaarmaakte voor de herstart, begon het licht boven de Indianapolis Motor Speedway te druppelen. Na enkele ronden achter de pacecar te hebben gereden, zwaaide de wedstrijdleiding de rode vlag om op betere omstandigheden te wachten. Op dat moment reed Dixon aan de leiding, voor Palou en Malukas.

Bij de herstart kwam Dixon al snel in de verdrukking te zitten, waardoor hij terugviel naar de vijfde positie. Malukas deed betere zaken en knokte zich naar de leiding, waarna Palou en Malukas elkaar afwisselden aan kop. Het zou echter slechts tien ronden duren voordat de race opnieuw moest worden geneutraliseerd vanwege opnieuw donkere wolken boven het circuit.

Al voordat het veld in de 125ste ronde de groene vlag kon zien, kon de gele vlag opnieuw worden gezwaaid. De inhaalrace van Newgarden kwam in Turn 4, vlak voor de herstart, tot een vroegtijdig einde toen de Amerikaan een te lage lijn door de bocht reed, spinde en hard de muur raakte.

Alternatieve strategie zet de race op z’n kop

Deze neutralisatie zou een splitsing in strategie opleveren. Terwijl de leiders doorreden, kwamen coureurs als Pato O’Ward, Felix Rosenqvist, Marcus Armstrong, Rinus VeeKay, Santino Ferrucci en Dennis Hauger de pits in om zo de race met nog slechts één pitstop uit te rijden.

Na de voorlaatste pitstop van de leiders was het dan ook Rosenqvist die de race leidde, voor O’Ward en een verrassende Dennis Hauger. De coureurs op de alternatieve strategie maakten hun laatste pitstop op het moment dat de race nog maar nipt uitgereden kon worden, terwijl de coureurs op de hoofdstrategie langer door konden rijden voor hun laatste pitstop.

Nadat het volledige veld voor het laatst de pits had bezocht, leidde O’Ward de race voor Rosenqvist. O’Ward had de pits echter twee ronden eerder bezocht en zat kritischer qua brandstof.

Late neutralisatie brengt spanning terug

De race leek zonder verdere neutralisaties te worden uitgereden, totdat Caio Collet met nog negen ronden te gaan hard in de muur van Turn 2 crashte na een moment van overstuur in de bocht. Om de race toch onder groen te kunnen laten finishen, werd vervolgens de rode vlag gezwaaid. Dit was bijzonder slecht nieuws voor de leiders, die op aanzienlijk oudere banden reden dan bijvoorbeeld David Malukas, die zich al had opgewerkt naar de vierde plaats.

Na de rode vlag werd de race met nog vier ronden te gaan hervat, met Rosenqvist aan de leiding voor O’Ward, Armstrong en Malukas. Bij de herstart was het Armstrong die de leiding pakte, voor Malukas en Rosenqvist. In het achterveld ging Schumacher te wijd, raakte licht de muur en veroorzaakte daarmee een nieuwe neutralisatie.

De race werd vervolgens met nog één ronde te gaan hervat, waarbij Malukas en Rosenqvist Armstrong passeerden. Malukas leek op weg naar zijn eerste IndyCar- en Indianapolis 500-overwinning, maar op het rechte stuk richting de finish kreeg Rosenqvist een sterke slipstream en wist hij Malukas vlak voor de finishlijn te verslaan.

Bijgewerkte standen

Volledige uitslag van de race op Indianapolis