Josef Newgarden heeft zijn allereerste Indianapolis 500 overwinning behaald door in de slotronde van de race Marcus Ericsson te passeren. Newgarden pakte de leiding nadat de race in de laatste zestien ronden maar liefst drie keer stil moest worden gelegd door een rode vlag. Ericsson eindigde de race als tweede, voor Santino Ferrucci op de tweede positie. Rinus VeeKay kwam na een botsing in de pits als tiende over de eindstreep.

De beginfase van de Indy 500 zag een gevecht om de leiding tussen polesitter Alex Palou en de als tweede gestarte Rinus VeeKay. Hierbij wisselden ze elkaar regelmatig af, om zo extra brandstof te besparen.

Bij de tweede serie pitstops kwamen we McLarens van Pato O'Ward en Felix Rosenqvist aan de leiding, waarna er meer problemen voor VeeKay en Palou volgenden: Vlak voor de helft van de race werd deze geneutraliseerd vanwege een crash van Sting Dat Robb. Bij de pitstops gedurende de neutralisatie spinde VeeKay bij het wegrijden van zijn pitcrew en klapte tegen Palou aan. Dit leverde Palou een kapotte voorvleugel op en VeeKay werd bestraft met een drive through penalty.

Na 150 ronden werd de race op z'n kop gezet door een crash van Romain Grosjean. Dit bracht het veld weer verder bij elkaar, op het moment dat de strijd om de overwinning aanstaande was. Er volgde dan ook een spectaculaire strijd om de leiding tussen O'Ward, Rosenqvist, Santino Ferrucci, Josef Newgarden en Marcus Ericsson.

Met nog 16 ronden voor de vlag leidde de strijd vooraan tot een zware crash: in gevecht met Newgarden ging Rosenqvist te wijd in Turn 1, raakte de muur en spinde. Kyle Kirkwood kon de spinnende wagen niet ontwijken en raakte deze met zijn linker achterwiel, waarna de Amerikaan op z'n kop tegen de muur vloog. Beide coureurs konden ongedeerd uitstappen.

Deze crash zak vermoedelijk nog wel een staartje krijgen, aangezien er een band over de hekken vloog. Gelukkig eindigde deze niet in het publiek, maar op een geparkeerde auto. De crash had wel een rode vlag als gevolg.

Het zou na de herstart niet lang duren voordat de rode vlag opnieuw gezwaaid kon worden. O’Ward leek op pole position te staan voor de overwinning, aangezien hij op de meest verse banden reed. Echter nam de McLaren coureur teveel risico bij het inhalen van Ericsson en spinde in Turn 3 hard de muur in. Achter Palou reed vervolgens Scott McLaughlin tegen de achterkant van Simon Pagenaud, terwijl Agustin Canapino eveneens de muur in spinde.

Je zou er bijna een nieuw spreekwoord voor verzinnen: rode vlaggen leiden tot rode vlaggen, want bij de volgende was bij de herstart direct weer een feit. Dit keer ging Marco Andretti bij het uitkomen van Turn 4 te wijd, raakte de muur en ging stuurloos over de muur. Hier duwde hij Ed Carpenter in de muur. Hierachter ging Pedersen in de remmen, waar Graham Rahal weer tegen botste.

De race werd met twee ronden te gaan weer met een rode vlag stilgelegd. Op het moment van de rode vlag had Ericsson Newgarden net voor de leidende positie gepasseerd, waarmee kortstondig zelfs leek dat Ericsson zonder herstart als winnaar uit zou worden geroepen. Toch zou er nog een herstart komen, waarna nog één ronde kon worden geracet.

In deze ronde kwam Ericsson nog als leider door Turn 1 en 2, maar vervolgens sloeg Newgarden zijn slag door op het rechtse stuk de leiding te pakken. Met veel moeite wist de Penske rijder vervolgens de leiding te behouden en kwam met bijna een tiende van een seconde voorsprong als eerste over de eindstreep.

Volledige uitslag van de race op Indianapolis