Colton Herta heeft op dominante wijze een actievolle editie van de Firestone Grand Prix of Monterey op zijn naam geschreven. De Andretti Autosport rijder leidde op Laguna Seca vrijwel elke ronde in de race en kwam met twee seconden voorsprong op Alex Palou over de eindstreep. Romain Grosjean reed een sterke inhaalrace naar P3, terwijl Rinus Veekay zijn wagen naar een achttiende positie worstelde.

Na de mist van de warm-up, was de zon weer doorgebroken boven het circuit en was het kwik gestegen naar 21C graden, warmer dan dat het tijdens de twee voorgaande dagen was geweest.

Op het moment dat de groene vlag werd gezwaaid, kwam polesitter Colton Herta goed weg en wist de leiding te behouden. De als tweede gestarte Alexander Rossi opende wel de aanval, maar kwam weer als tweede door de eerste bocht. Na die eerste bocht ging het vervolgens fout voor beide McLaren coureurs: O’Ward maakte een foutje en verloor direct een plek, terwijl Felix Rosenqvist 360 graden in de rondte spinde en veel meer terrein verloor.

Het hele veld kwam probleemloos door de eerste ronde, maar in de tweede ronde opende Rossi in Turn 5 de aanval weer op teamgenoot Herta. Hierbij raakte Rossi de leidende wagen bij het uitkomen van de bocht, waarna hij van de baan spinde en maar net de bandenstapels miste. Dit zou wel de eerste neutralisatie als gevolg hebben, terwijl de Amerikaan een ronde achterstand opliep.

Al vroeg in de race werd duidelijk dat er veel verschillende strategieën werden toegepast. Ondanks de vroege neutralisatie, koos Josef Newgarden er al in de negende ronde voor om onder groen zijn eerste pitstop te maken. Uit angst te worden gepasseerd via deze strategie, kopieerden veel andere rijders in het middenveld deze strategie.

Na Rossi zou al in de elfde ronde nog een coureur uit de kopgroep wegvallen: de op de tweede plaats rijdende Will Power moest al vroeg in de race de pits bezoeken vanwege technische problemen. De Team Penske rijder zou hierbij twee ronden achterstand oplopen en was daarmee uitgeschakeld in de strijd om de zege.

Vooraan wist Herta een gaatje te slaan, terwijl Alex Palou op de tweede positie terecht kwam en Herta kon volgen. Dit terwijl Scott Dixon in de 38ste ronde door Takuma Sato definitief uit werd geschakeld in de strijd om de titel, doordat de Japanner in de Corkscrew spinde, niet goed naar verkeer keek en zijn wagen tegen die van Dixon liet rollen. Dixon verloor hierdoor kostbaar terrein en liep bovendien ook schade op in het incident.

Romain Grosjean reed vanaf de dertiende startplaats een sterke inhaalrace, welke hij afsloot met een stint op een vers setje rode, alternatieve banden. Hiermee wist hij Pato O’Ward en Graham Rahal te verschalken om op te klimmen naar de derde positie, waarna hij op jacht ging naar de tweede plaats van Palou. Hierbij stuitte hij echter op achterblijver Jimmie Johnson, welke als teamgenoot van Palou de opdracht had gekregen om Grosjean niet voorbij te laten. Dit leidde ertoe dat de twee rijders elkaar raakten in de Corkscrew, maar ondanks het contact konden beiden hun weg vervolgen.

Vooraan kwam de zege van de dominante Herta niet in gevaar. Palou kwam enkele malen terug tot enkele seconden, maar tot serieuze druk zou het niet komen. Grosjean zou net enkele ronden tekort komen om de aanval te kunnen openen op de tweede positie van Palou, welke zijn voorsprong op zag lopen tot 35 punten en nog betere kaarten heeft voor de titel.

Volledige uitslag van de race op Laguna Seca