Marcus Ericsson heeft op Belle Isle Park zijn allereerste NTT IndyCar Series zege gepakt, de Zweed kon voorafgaand aan de laatste herstart van de wedstrijd profiteren van het mechanische malheur waaraan Will Power leed toen de wedstrijd voor de laatste maal zou worden hervat, Power was namelijk de coureur die de leiding van de wedstrijd in handen had alvorens de race voor de achteraf laatste maal moest worden stilgelegd. Achter Ericsson maakten Rinus VeeKay en Patricio O'Ward het podium compleet in een wedstrijd die tweemaal doormiddel van een rode vlag moest worden geneutraliseerd.

De eerste van de twee wedstrijden die dit weekend op het programma staat begon met een probleemloze start waarbij iedereen zonder enige moeite de eerste paar ronden door wist te komen. Alexander Rossi zou echter pal na het vallen van de groene vlag al de aanval inzetten op leider Patricio O'Ward, in de derde ronde zouden echter vele andere coureurs om een hele andere reden opvallen toen onder andere Ryan Hunter-Reay en Scott McLaughlin naast meerdere andere rijders zeer vroeg de pits in doken voor hun allereerste pitstop van de wedstrijd.

O'Ward zou vervolgens vanaf leidende positie een ronde na de bovenstaande namen de pitstraat binnen komen rijden voor brandstof en een vers setje rubber, Rossi zou na de pitstop van de Mexicaan de leiding in de wedstrijd in handen krijgen, de Andretti Autosport coureur zou uiteindelijk in de zesde ronde de pitstraat op zoeken waarna Romain Grosjean de leiding van de wedstrijd in handen kreeg. Ondertussen zou Josef Newgarden ineens behoorlijk grote problemen ondervinden toen duidelijk werd dat het rechter achterwiel van de Amerikaan niet goed op zijn bolide was gemonteerd, de Team Penske coureur moest zodoende de gehele ronde rustig rijden om vervolgens tegen het einde van deze ronde als nog zijn band te verliezen, gelukkig kon de tweevoudig NTT IndyCar Series kampioen uiteindelijk zonder al te veel problemen de pitstraat op zoeken om zijn probleem te verhelpen.

Op dit moment in de race was Newgarden echter niet de enige die problemen kende, ook Ryan Hunter-Reay kende op dit moment serieuze problemen met zijn bolide maar bij Hunter-Reay lag het echter niet aan een verkeerd gemonteerde band, de Andretti Autosport coureur was in bocht vier namelijk gewoonweg lichtelijk de muur in gedoken waardoor de Amerikaan simpelweg schade aan zijn ophanging had opgelopen. Even later in de race, in de zevende ronde, was Ed Jones de coureur die de leiding van de wedstrijd in handen had. Achter de Dale Coyne Racing with Vasser-Sullivan coureur maakten op dit moment in de race Will Power en Simon Pagenaud de top drie compleet, nog niet een paar minuten later zou Power de leiding in de wedstrijd echter overnemen van Jones door een behoorlijk gewaagde inhaalactie op de voormalig Indy Lights coureur te plegen in de derde bocht op het circuit.

Een aantal ronden later in de wedstrijd zou Scott Dixon vervolgens de leiding van de race overpakken van Will Power, de Australiër zou vervolgens vanaf de tweede plaats in de 21e ronde de pits in duiken, Max Chilton zou kort na de Team Penske coureur ook de pits opzoeken vanwege een lekke linker achterband. In de 24e ronde zou iedereen binnen de NTT IndyCar Series paddock worden opgeschrikt door een snoeiharde crash van Felix Rosenqvist, de Zweed vloog in bocht zeven vrijwel frontaal de bandenstapels in nadat het gaspedaal van de Arrow McLaren SP vast was komen te zitten waardoor de voormalig Indy Lights coureur geen enkele kant op kon. Het gevolg was dat zowel de muur als de bandenstapels in deze bocht van top tot teen moesten worden gerepareerd en de race uiteindelijk vanaf de 27e ronde voor ruim een uur volledig stil was komen te liggen.

Nadat de race dankzij de crash van Rosenqvist iets langer dan een uur stil was komen te liggen konden de motoren na vele reparaties aan de muur en de bandenstapels in bocht zeven weer worden gestart. In de 29e ronde zouden vervolgens meerdere rijders, waaronder Scott Dixon, onder geel de pits in duiken voor brandstof en een vers setje rubber. In de 32e ronde zou de wedstrijd uiteindelijk definitief worden hervat met Will Power aan kop, Rinus VeeKay had op dit moment in de wedstrijd de vijfde stek in handen. Romain Grosjean zou vervolgens vanaf een top tien positie in de 35e ronde de pitstraat in duiken nadat de Fransman vrijwel vlak voor de ingang van de pitstraat een rechter lekke voorband had opgelopen. Na de pitstops van onder andere Scott Dixon en Álex Palou een aantal ronden eerder zou VeeKay in de 48e ronde van de wedstrijd de pitstraat binnen komen gereden voor een verse set banden en brandstof.

De Nederlander zou door deze pitstop uiteindelijk terugvallen naar de achtste plaats, leider Will Power zou vervolgens een ronde na de voormalig Indy Pro 2000 kampioen naar binnen komen, ook de op dat moment als tweede rond rijdende Marcus Ericsson zou de pits op zoeken voor een vers setje rubber en brandstof. Door al deze pitstops zou polesitter Patricio O'Ward vervolgens de leiding van de wedstrijd weer in handen krijgen, de Mexicaan zou echter vervolgens in de 51e ronde de pitstraat in duiken waarna de leiding van de wedstrijd naar Graham Rahal zou gaan. De zoon van Bobby Rahal zou op zijn beurt in de 54e ronde de pitstraat binnen komen gereden waarna Will Power de leiding in de race weer in handen kreeg. Ondanks dat de Australiër de leiding van de wedstrijd weer terug had zou de Team Penske coureur echter alles behalve verzekerd van de overwinning zijn.

De NTT IndyCar Series kampioen van 2014 werd namelijk behoorlijk opgejaagd door Chip Ganassi Racing coureur Marcus Ericsson, achter Power en Ericsson zat ook Rinus VeeKay de top twee behoorlijk op de hielen. Uiteindelijk zou de wedstrijd met nog zes ronden te gaan volledig worden stilgelegd, dit nadat Romain Grosjean vanaf een positie binnen de middenmoot de muur in was gecrasht maar de NTT IndyCar Series de wedstrijd graag onder groen wilde eindigen. Toen de motoren voor de hervatting van de race weer konden worden gestart zou de motor van Will Power echter niet aan de praat te krijgen zijn.

Dit had als gevolg voor de Australiër dat de Team Penske coureur de wedstrijd uiteindelijk op geruime achterstand zou eindigen, dit doordat het team er vele minuten later pas in sloeg om de Chevrolet motor van de NTT IndyCar Series kampioen van 2014 aan de praat te krijgen. Marcus Ericsson zou door de pech van Power de wedstrijd vervolgens moeiteloos vanuit leidende positie herstarten met nog drie ronden te gaan en uiteindelijk op overtuigende wijze zijn allereerste NTT IndyCar Series zege pakken voor Rinus VeeKay en Patricio O'Ward.

Het eerstvolgende NTT IndyCar Series geweld op Belle Isle Park is de kwalificatie voor de tweede wedstrijd van de Chevrolet Detroit Grand Prix, deze sessie zal morgen om 15:15 Europese tijd van start gaan en live te volgen zijn op Ziggo Sport Racing.

Volledige uitslag van de race op Detroit Belle Isle