Vorige maand bevestigde IndyCar de aerokits voor volgend jaar te bevriezen, waarna er in 2018 weer een universele aerokit zal volgen. Belangrijke voorwaarden voor deze kit zijn dat deze er qua uiterlijk aantrekkelijker uitziet, aerodynamisch de wind minder verstoort, meer mechanische grip en downforce genereert en uiteraard nog veiliger is.
- De airbox verdwijnt, waardoor de luchttoevoer volledig via de sidepods moet plaatsvinden.
- Minder overbodige vleugels en aerodynamische elementen om wagens robuuster te maken en de luchtstroom minder te verstoren.
- Grotere sidepods, waardoor de opstaande elementen gemonteerd aan de bodemplaat – gemaakt om tegen te gaan dat wielen in elkaar haken – overbodig worden.
- De achterbumpers – gemaakt om tegen te gaan dat wagens elkaar via het achterwiel lanceren – verdwijnen volledig, met uitzondering op de races op superspeedways, waar ze wel aanzienlijk kleiner zullen zijn.
- Er moet meer downforce worden gegenereerd via de onderzijde, waardoor de vleugels op de wagens kunnen worden verminderd, met minder ‘vuile lucht’ en dus meer mogelijkheden voor inhaalacties als gevolg.
Al sinds de jaren ’70 was een Indy Car duidelijk van een Formule1-wagen te onderscheiden doordat Indy Cars geen airbox hadden. In 1996 splitste de Indy Racing League zich echter af van de Indy Car World Series – het latere CART of Champ Car – en introduceerde in 1997 wagens met atmosferische motoren, met een airbox als gevolg. Champ Car hield vast aan de turbomotoren en het traditionele ontwerp, totdat beide raceklassen in 2008 ‘herenigd’ werden en er verder werd gegaan met de IRL look, inclusief airbox. Met dit nieuws lijkt IndyCar vanaf 2018 terug te gaan naar de traditionele look van de Amerikaanse openwheel racerij.
FotografiePeter Burke / SpeedCenter.com



Ga naar de loginpagina om in te loggen of creëer een nieuw account!