Naast racewinnaar James Hinchcliffe zat er nog één coureur op de winnende één pitstop strategie: Dale Coyne Racing coureur Carlos Huertas. Nadat vrijwel het volledige veld de pit voor de tweede maal had bezocht reed de Colombiaan op de tweede plaats, vlak achter James Hinchcliffe, maar spinde een paar ronden later bij de herstart en eindigde in de vangrail. Uiteindelijk kon Huertas zijn race nog wel vervolgen, maar finishte niet beter dan op de zestiende positie.

“Ik heb het zelf verziekt,” gaf Huertas eerlijk toe. “Dat deel van het circuit was bijzonder glad. Ik deed niets geks tijdens mijn spin, maar ik denk dat ik iets meer dan normaal naar rechts stuurde op het moment dat ik op het gas ging en verloor de controle over mijn wagen. Ik denk dat die fout ons een podiumplaats heeft gekost, gezien hoe de race verder zou verlopen. Ik weet niet of ik de race had kunnen winnen, maar ik had zeker een kans. Mijn fout is de reden waarom we zo slechts zijn gefinisht.”

Teamgenoot Francesco Dracone maakte zich niet populair tijdens de race, zowel onder zijn medecoureurs als zijn eigen pitcrew. Eerst verdedigde hij te fanatiek zijn positie tijdens een herstart, terwijl hij een ronde achterstand had, wat Helio Castroneves zijn voorvleugel kostte, waarna hij korte tijd later in de pitstraat spinde en zijn hoofdmonteur aanreed. Ondanks dat het er slecht uitzag zou de monteur alleen een snee in zijn onderbeen oplopen. Na deze incidenten besloot Dale Coyne om de #19 wagen terug te trekken.

“Natuurlijk was het een enge situatie in de pitstraat,” blikte Dracone terug. “Ik ben erg blij om te horen dat Todd (Philips), mijn hoofdmonteur, OK is en alleen een snee in zijn been heeft. Dat toont weer hoe gevaarlijk het is voor elk lid van een raceteam. Het is vervelend om de race zo te eindigen, maar de gezondheid van Todd was op dat moment het belangrijkst.”