Met het uitkomen van de gele vlag voor de crash van Dario Franchitti begon een groot feest op de tribunes van de Indianapolis Motor Speedway. Het was duidelijk: Tony Kanaan was één van de grote publiekslievelingen van het 33 wagens tellende veld en iedereen gunde het de Braziliaan die inmiddels bekend was geworden om het niet winnen van de beroemde race.

“Ik ben sprakeloos, ik heb het gehaald, nu kan ik mijn lelijke kop op die trofee plaatsen!” Grapte Kanaan na de race. “We stonden bekend om het niet winnen van de race, maar nu juist om deze overwinning. Alles verliep zo goed, Jimmy (Vasser) was zo kalm, ik was kalm. Maar de elf eerdere keren dat ik hier heb gereden was dat ook het geval, dus toen de gele vlag met nog zes ronden te gaan kwam zei ik ‘Dit wordt misschien onze dag, dit wordt misschien onze dag!’.”

Kanaan reed op de tweede plaats toen Graham Rahal zeven ronden voor het eind crashte en een neutralisatie veroorzaakte. Met nog drie ronden te gaan werd de baan vrijgegeven, waarna hij direct leider Ryan Hunter-Reay passeerde. Deze manoeuvre leverde hem uiteindelijk de overwinning op toen Dario Franchitti enkele ogenblikken later de muur raakte en er voor zou zorgen dat de race achter de pacecar zou finishen.

“Ik heb meerdere keren in de positie van Ryan (Hunter-Reay) gezeten, ik wist dat ik de leiding moest pakken voor het geval dat er weer een gele vlag zou komen, wat zo vaak al is gebeurd,” vervolgde Kanaan. “En dat gebeurde nu ook! Wat is het leven toch ook grappig, de gele vlag was mijn beste vriend! Die laatste ronde was vervolgens de langste in mijn leven! Ik had een beetje geluk aan mijn zijde en deze is voor de fans! Ik keek na de finish naar de tribunes en het was ongelofelijk wat ik zag.”

Wat de overwinning van Kanaan nog bijzonder maakt is een verhaal dat tijdens de dag van de race duidelijk werd. Negen jaar geleden was Kanaan na een crash in het ziekenhuis beland. Toen hij het ziekenhuis weer mocht verlaten gaf hij een destijds vijftien jarig meisje zijn gelukskettinkje, het meisje onderging een dag later een hersenoperatie en had de gelukskettinkje meer nodig dan Kanaan zelf. Afgelopen donderdag gaf de inmiddels 24-jarige gezonde vrouw de gelukskettinkje terug aan de coureur, welke tijdens de race duidelijk zijn werk deed!

Met de overwinning in de Indianapolis slaagde Kanaan in iets waar teambaas Jimmy Vasser met acht starts in de Indy 500 niet in is geslaagd: het winnen van de prestigieuze race.

“Ik kon de race niet zelf winnen, dus ik moest de juiste rijder inhuren om het gedaan te krijgen,” verklaarde de trotse Vasser. “Hij is zo populair, ik heb nooit eerder gezien dat alle fans nog bleven zitten na de race. En ze zongen, bijna iedereen zat er zelfs nog toen Tony in de pacecar rond werd gereden. Je zag de liefde van de fans van hem. Hij had al twee of drie van deze races moeten winnen.”