Vooraan had Lundgaard de leiding weten te behouden, maar was de race op de alternatieve banden gestart en zou de pits vroeg bezoeken. Dit gaf de leiding aan Scott McLaughlin, welke op standaard banden reed en zo een lange stint af kon leggen.
Vlak voor het halverwegepunt van de race moest deze voor de tweede maal worden geneutraliseerd, nadat Romain Grosjean in de voorlaatste bocht was gecrasht. Enkele coureurs namen tijdens deze de gok om de pits te bezoeken, met de hoop dat ze de race uit konden rijden. Zo gokten coureurs als Colton Herta en Alex Palou op deze strategie.
Bij de herstart ging het vervolgens direct weer fout, met Kyle Kirkwood die in de voorlaatste bocht de achterzijde van Helio Castroneves raakte, waarna Castroneves spinde. Dit gebeurde vlak voor de neus van Palou, welke lichte schade aan zijn voorvleugel opliep. Tijdens de neutralisatie die volgde zouden vrijwel alle coureurs de pits bezoeken die het enkele ronden eerder niet hadden gedaan, met uitzondering van Scott McLaughlin, Scott Dixon en Rinus Veekay – die gokten op dat ze in vrije lucht een groot gat konden slaan.
De alternatieve strategie van McLaughlin, Dixon en VeeKay zou niet het beoogde effect hebben, met de drie coureurs die onvoldoende voorsprong op konden bouwen voor hun laatste pitstop. Tot overmaat van ramp zou bij VeeKay de laatste pitstop dramatisch verlopen, waardoor de Nederlander ver terugviel in de stand.
De pech bij de coureurs op een alternatieve strategie, bleek een geluk te zijn voor Lundgaard. Die erfde zo de leiding en kon vervolgens een grote voorsprong opbouwen op Palou, waarbij de voorvleugel steeds schever kwam te staan. Lundgaard zou een voorsprong tot 11 seconden aan de finish opbouwen om zijn eerste overwinning te pakken, terwijl Alex Palou op de laatste brandstofdampen en het laatste stukje koolstofvezel dat zijn voorvleugel vasthield als tweede finishte.
Volledige uitslag van de race op Toronto
FotografieIndyCar / Getty Images



Ga naar de loginpagina om in te loggen of creëer een nieuw account!