In 550 raceronden op de Iowa Speedway was veel mogelijk voor de strijd in het kampioenschap en dat is ook zeker gebeurd. Voor een uitverkocht publiek leek Josef Newgarden de leiding in het kampioenschap over te nemen, maar eindigde zijn zondagrace in de muur. Alex Palou deed de beste zaken in het kampioenschap, terwijl ook Scott Dixon zich vooraan begint te melden! Wat viel er allemaal in Iowa op? We richten de spotlight op een aantal coureurs!

Tijdens de races was Josef Newgarden een klasse apart. De zaterdagrace won de Team Penske rijder, terwijl een kapotte rechter achterwielophanging een hem vanuit leidende positie deed crashen. Naast dat dit een fysiek harde klap was, doet het hem in het kampioenschap misschien nog wel meer pijn. Had Newgarden ook de zondagrace gewonnen, had hij de leiding in het kampioenschap overgenomen van Marcus Ericsson. Nu kijkt hij tegen 34 punten achterstand aan.

Na de zondagrace bleek bovendien dat de klap van Newgarden harder was dan iedereen dacht. In eerste instantie kwam de Amerikaan zonder problemen door de standaard medische check in het medisch centrum van het circuit, maar na de race viel Newgarden plots flauw. Hierbij viel hij op zijn achterhoofd en liep een snee op. Omdat het dichtstbijzijnde ziekenhuis 40 minuten rijden was en de wegen rondom het circuit verstopt zaten, is Newgarden met de helikopter naar het ziekenhuis vervoerd voor extra scans. Deze bleken gelukkig negatief, maar Newgarden moest ter observatie wel een nacht in het ziekenhuis blijven.

Door de crash van Newgarden, werd Pato O’Ward de meest succesvolle coureur van het weekend. Op zaterdag finishte de McLaren coureur als tweede achter Newgarden en op zondag promoveerde hij naar de eerste plaats dankzij de crash van zijn concurrent. Hiermee finishte hij beide dagen voor Will Power, welke voor hem was gestart. Tijdens de zaterdagrace wist O’Ward Power op de baan te passeren, terwijl hij op zondag met zijn derde pitstop een ‘undercut’ uitvoerde. Gebruikmakend van verser rubber wist de 23-jarige rijder zoveel tijd goed te maken, dat Power na zijn derde pitstop achter O’Ward terug op de baan kwam.

Na afloop van de tweede race was Jimmie Johnson in opperbeste stemming. De Amerikaan kon het hele weekend goed meekomen met de voorste helft van het veld en leek volledig in zijn element in een vertrouwde omgeving. In de eerste race reed de Amerikaan al enige tijd in de top vijf, maar was het slot wat teleurstellend toen hij van een zesde naar een elfde plaats terugzakte. In de tweede race reed Johnson opnieuw de top vijf in. Na een mooi duel met teamgenoot Ericsson in de slotfase kreeg hij definitief de vijfde plaats in handen. Het beste resultaat van de nu tweejarige IndyCar-carrière van Johnson.

Afgezien van het winnen van de Indianapolis 500, doet Marcus Ericsson dit seizoen weinig spectaculairs. Naast zijn ene overwinning behaalde hij ook één tweede en één derde plaats, maar verder blijft hij wel constant punten pakken – wat hem voorlopig wel de leiding in het kampioenschap oplevert. Zo was het ook in Iowa: in beide races toonde Ericsson in de openingsfase van de race veel snelheid, maar zakte later weer iets terug. Ook een achtste en een zesde plaats is weinig om over naar huis te schrijven voor een titelkandidaat, maar door constant punten te blijven pakken kom je erg ver wanneer concurrenten vaker problemen kennen.

Conor Daly was één van de grote verrassingen van de kwalificatie met een derde tijd voor de zaterdagrace en een vierde tijd voor de zondagrace. Achteraf zou blijken dat de wagen teveel op de kwalificatie af was gesteld; in de race ging de #20 bolide voor geen meter. Tijdens de zaterdagrace kampte de uit Indiana afkomstige rijder met een te hoge bandenslijtage en viel ver terug tot een negentiende plaats. Voor de zondagrace wist het team dit te verbeteren en ging het in de langere runs wel beter, maar dit ging ten koste van de mechanische grip. Een zestiende positie aan de finish was iets beter dan een dag eerder, maar weinig om tevreden mee te zijn.

Waar Johnson kan rekenen op veel ovalervaring, is het voor Romain Grosjean een tak van sport waar hij op een veel hogere leeftijd aan begon. De Fransman reed afgelopen weekend zelfs zijn eerste race op Iowa. Het weerhield hem er niet van in beide races als beste coureur van Andretti Autosport te finishen. Een negende en zevende plaats maken hem niet opeens tot een kandidaat voor het kampioenschap, maar toont in een weekend waar het team het moeilijk had wel aan dat hij de man is waar het team mogelijk op kan bouwen.

Naast coureurs in de spotlight, moeten we ook de strijd om het kampioenschap even onder de loep nemen. De races in Iowa hebben het vooraan bijzonder spannend gemaakt, met zes coureurs binnen 44 punten van elkaar! Marcus Ericsson leidt de strijd nog steeds, maar Will Power nadert hem op acht punten! Na zijn zege in Toronto en vijfde en vierde plaatsen in Iowa is Scott Dixon helemaal terug in de strijd om de titel met 34 punten achterstand. Hiermee staat hij op gelijke hoogte met Josef Newgarden, welke door zijn crash veel punten verloor.

Lange tijd leken Pato O’Ward en Alex Palou buiten de boot te vallen in de strijd om de titel, maar ook deze twee heren zouden theoretisch binnen één race de leiding in het kampioenschap over kunnen nemen. O’Ward heeft nu een achterstand van 36 punten, Palou 44 punten. Het gaan vijf spannende laatste races worden!