Ondanks dat een crash in een IndyCar hem bijna zijn leven kostte, zou niets liever doen dan terugkeren in een IndyCar: Robert Wickens droomt van zo’n terugkeer. De Canadees crashte vorig jaar bijzonder zwaar op de Pocono Raceway, waarbij hij zelfs het gevoel in zijn benen volledig verloor. Dat gevoel begint weer met kleine stapjes terug te keren, maar tot in hoeverre hij zal herstellen blijft onduidelijk.

“Mijn doel is voor de volle honderd procent om terug te keren in een IndyCar,” bevestigde Wickens tijdens een persconferentie in St. Petersburg. “We zullen het niet weten tot ik het probeer of het gaat lukken. Daarnaast zijn er zoveel coureurs die met handbesturing ver zijn gekomen, dus hoever ik ook zal herstellen, ik zal weer terugkeren in een racewagen. De vraag is alleen wat voor wagen, maar mijn droom is een IndyCar.”

Na zijn monstercrash op Pocono verloor de Schmidt Peterson Motorsports coureur zelfs het gevoel in beide benen. Tijdens de winter is een deel van dat gevoel teruggekomen. Wickens laat de fans zijn herstel goed volgen door het plaatsen van korte video’s op social media, waar hij laat zien dat hij met veel moeite weer wat loop- of fietsbewegingen kan maken. Toch blijft het onduidelijk tot in hoeverre hij zal herstellen.

“Het gaat inmiddels wel goed, serieus! Natuurlijk zijn er betere en minder goede dagen. Om terug te zijn op het circuit zorgt er natuurlijk voor dat ik me veel beter voel. Wat mezelf betreft, ik krijg steeds meer terug, elke dag gaat het iets beter, maar het is nog een erg lange weg. We komen er wel, stapje voor stapje. Meer kan ik niet zeggen, maar we maken progressie. Het ding met rugletsel is dat je nooit weet wanneer je stopt met het maken van progressie. We gebruiken nu elke dag om me zo gezond mogelijk te maken.”

Ondanks dat een crash in een IndyCar hem bijna zijn leven kostte, wil hij een leven als professioneel coureur nog niet achter zich laten. Om die reden is hij dit weekend niet alleen in St. Petersburg om goede vrienden terug te zien, maar is hij intensief bij Schmidt Peterson Motorsports betrokken en volgt de verrichtingen van coureurs James Hinchcliffe en Marcus Ericsson op de voet.

“Dat ik coureur wil blijven is denk ik vooral omdat ik niet anders weet,” vervolgde Wickens. “Vanaf dat ik een klein kind was wist ik wat ik met mijn leven wilde doen. Toen ik negen was vertelde ik mijn ouders dat ik een coureur wilde worden. Ze lachten en vertelden me om naar bed te gaan, alsof ik onbereikbaars wilde doen. Mensen vertelden me dat als ik niet meer kan racen, ik iets anders moois met mijn leven zou doen. Maar ik was niet blij met dat antwoord, ik wil niet van negen tot vijf op kantoor zitten. Ik wil een coureur zijn, zelfs al zou ik iets nieuws moeten leren. Zoals handbesturing, ik weet dat dit iets zou zijn waar ik me vol voor in zou zetten.”

“Alles is mogelijk, ik weet dat ik een harde werker en analytisch ben. Ik denk dat ik handbesturing wel kan leren. Mijn enige angst is dat ik terug wil keren waar ik was voor mijn crash, op datzelfde niveau. Ik wil geen veldvulling zijn. Ik wil strijden voor zeges en podiums, zoals vorig jaar het geval was. Voor mij is dat het belangrijkste.”