“Het blijft iets waar we aan werken, maar we zijn tevreden met waar we nu staan qua ontwikkeling,” legde IndyCar sportief directeur Jay Frye uit. “De wagen ziet er stoer uit, de data van computersimulaties over de prestaties komt overeen met onze gestelde doelen en de veiligheidsverbeteringen in dit ontwerp zijn substantieel.”
De meest in het oog springende verandering in het ontwerp is de enginecover, welke veel lager zal zijn dan bij de huidige aerokits. Hiermee krijgt de wagen voor het eerst sinds 2007 weer een de traditionele uitstraling van de Amerikaanse openwheelracerij. Dit is echter niet de grootste verandering; deze zit ‘m vooral in de manier waarop downforce wordt gegenereerd.
“We proberen meer downforce te genereren via de onderzijde van de wagen,” vervolgde Frye. “De volledige vloer van de wagen zal op permanente- en stratencircuits en korte ovals af worden gesloten, alleen op superspeedways zal deze open zijn.”
Naast de veranderingen voor extra downforce aan de onderzijde van de wagens, zullen de vleugels juist worden verkleind, wat weer ten koste van de downforce gaat. Het grote voordeel hiervan is dat de lucht die over de wagen stroomt minder wordt verstoord, met als gevolg dat wagens dichter achter elkaar kunnen rijden zonder hierbij veel grip te verliezen. Dit zal resulteren op betere inhaalmogelijkheden.
Vooral het ontwerp van de achtervleugel voor permante- en stratencircuits en korte ovals springt in het oog, doordat deze schuin afloopt. Op de superspeedways heeft de wagen juist een zeer lage achtervleugel, opnieuw met als doel om zo min mogelijk ‘vuile lucht’ te creëren.
IndyCar verwacht de nieuwe aerokit tijdens de komende zomer voor het eerst te kunnen testen, waarna alle teams in de winter de onderdelen van de aerokit kunnen verwachten.
FotografieIMS



Ga naar de loginpagina om in te loggen of creëer een nieuw account!