Simon Pagenaud heeft een bijzonder spectaculaire en spannende Grand Prix of Indianpolis op zijn naam geschreven. De Fransman gebruikte een gewaagde strategie, waarmee het tot de finish de vraag was of hij genoeg brandstof had om de eindstreep te halen. Hunter-Reay finishte de race via dezelfde strategie als tweede, voor Helio Castroneves die in de slotronden nog bijzonder dicht bij de leiders kwam.

Net als de Grand Prix of Long Beach, zou ook de Grand Prix of Indianapolis gestart worden met een staande start. Waar dit in Long Beach probleemloos verliep, ging het vandaag echter volledig fout toen polesitter Sebastian Saavedra zijn motor af liet slaan. De meeste coureurs konden de geel/rode bolide ontwijken, maar Carlos Muñoz liet zich verrassen en klapte vol op de stilstaande bolide. Hierdoor gleed de wagen van Saavedra naar rechts, waar Mikhail Aleshin reed en vol de achterkant van Saavedra raakte.



Wonderbaarlijk konden alle coureurs ongedeerd uit hun wagens stappen, maar met name de wagens van Saavedra en Aleshin waren bijzonder zwaar beschadigd. Enkele wagens die achter het incident reden liepen eveneens schade op door de vele brokstukken op het rechte stuk. Voor Mike Conway betekende dit zelfs dat zijn wagen naar de paddock moest worden gestuurd voor uitvoerige reparaties.

Ryan Hunter-Reay had tijdens de start de leiding gepakt. Deze kon hij na de herstart nog één ronde behouden, totdat Jack Hawksworth de aanval opende en de Andretti Autosport coureur in Bocht 1 passeerde. Door deze manoeuvre kwam Hunter-Reay slecht uit Bocht 2, waar de op de derde plaats rijdende Simon Pagenaud direct gebruik van maakte door de tweede plaats te pakken.

Hawksworth zou de leiding vervolgens lang vast weten te houden. Na de eerste serie pitstops kwam hij vlak voor Pagenaud de baan op, maar kon het gat vervolgens zelfs tot enkele seconden vergroten.

Lange tijd hielden de coureurs zich vooraan rustig, maar direct na het halverwegepunt ontstonden er fellere gevechten. In de 42ste ronde opende Will Power de aanval op de vierde plaats van Scott Dixon en passeerde de Ganassi Racing coureur in Bocht 1, maar in Bocht 3 probeerde Dixon de plaats terug te pakken. Hierbij raakten de wagens elkaar, waardoor Dixon de grindbak in spinde. Dit resulteerde in de tweede gele vlag van de dag.

Tijdens de neutralisatie ontstonden twee strategieën: de leiders maakten een pitstop, terwijl coureurs als Ryan Hunter-Reay, James Hinchcliffe en Justin Wilson door bleven rijden. Dit maakte van deze drie coureurs de top drie in de race.

Na de herstart zouden coureurs slechts een halve ronde onder groen kunnen rijden, waarin Wilson Hunter-Reay voor de leiding zou passeren, voordat er zich een bizar ongeluk voordeed: bij het aanremmen van Bocht 6 spinde Martin Plowman, waarna de Engelsman door de kerbstones aan de binnenzijde van de baan werd gelanceerd en bovenop de wagen van Franck Montagny belande. Dit beschadigde de wagen van Montagny dusdanig dat de Fransman zijn wagen een paar bochten verder moest parkeren. Na het gras op te zijn gestuiterd kon Plowman zeer verrassend zijn race wel weer vervolgen, al moest de race wel weer worden geneutraliseerd om de Engelsman op gang de helpen.



Al voor de race herstart kon worden ging het alweer fout. Vergelijkbaar met de herstartcrash in St. Petersburg werden coureurs in het achterveld verrast door de lage snelheid van de leider, die pas bij de herstartpion op zijn gas mocht gaan, met chaos als gevolg. Montoya ging te vroeg op zijn gas, waardoor hij tegen de achterzijde van Graham Rahal reed en de Amerikaan in de muur duwde. Voor Rahal betekende dit het einde van zijn race, Montoya zou bestraft worden met een drive-through penalty.

Tijdens de herstart namen coureurs als Wilson, Hunter-Reay, Pagenaud en Servia een gok door de pits te bezoeken. Deze pitstop zou eigenlijk te vroeg zijn om de race zonder extra pitstops uit te kunnen rijden, maar door veel brandstof te besparen of een extra neutralisatie zou dit wel tot de mogelijkheden horen.

In de ronde na de herstart ging het bij het uitkomen van Bocht 5 opnieuw fout toen Wilson zijn voorvleugel kapot reed en Servia met Hinchcliffe in aanraking kwam. Hinchcliffe liep in dit onschuldig ogende incident een nog onbekende blessure op en parkeerde zijn wagen direct in de eerst volgende bocht. Na te zijn uitgestapt werd de Canadees met een brancard afgevoerd naar het ziekenhuis van het circuit en werd later zelfs afgevoerd naar het lokale ziekenhuis. Het uitvallen van Hinchcliffe zou echter geen nieuwe neutralisatie veroorzaken.

Alle pitstops zorgden er voor dat Castroneves de race leidde, voor Kimball, Bourdais en Briscoe. Alle vier de rijders moesten echter sowieso nog een pitstop maken. Toen ze dit met elf ronden te gaan hadden gedaan, kwam de leiding in handen van Servia. De Rahal Letterman Lanigan had zijn strategie van brandstof sparen overboord gedaan en reed voluit, maar moest de pits met vier ronden te gaan nog bezoeken voor een laatste beetje ethanol.

De pitstop van Servia gaf de leiding aan Pagenaud, die zijn laatste pitstop in dezelfde ronde had gemaakt als Servia, maar sindsdien zoveel mogelijk brandstof had bespaard. De op de tweede plaats rijdende Hunter-Reay reed op dezelfde strategie, maar het gat werd steeds kleiner met Castroneves en Bourdais, die meer dan genoeg brandstof hadden en vol konden pushen.

Zowel Pagenaud als Hunter-Reay kozen er voor om de gok te wagen en niet meer te stoppen, waardoor het tijdens de slotronde de vraag was of ze de eindstreep wel zouden halen. Castroneves kwam net een seconde tekort om het leidende duo te bedreigen en na een spannend laatste aantal kilometers lukte het Pagenaud de finish te halen en de eerste Grand Prix of Indianapolis te winnen.