De Iowa Speedway blijft echt het domein van Andretti Autosport. Voor het vierde jaar op rij heeft het team de 250 ronden tellende race op zijn naam geschreven. Na zeges van Tony Kanaan, Marco Andretti en Ryan Hunter-Reay was het afgelopen zondag James Hinchcliffe die de race won, terwijl Ryan Hunter-Reay de hegemonie van het team met een tweede plaats onderstreepte.

“Het ging hier om ervaring en daarmee gaat alle eer naar het team,” verklaarde Hinchcliffe. “Als team hebben we hier een geweldige geschiedenis, maar dit jaar waren zoveel dingen anders dan gewoonkijk met onder andere een dagrace (in plaats van een avondrace). We hebben een beetje risico genomen. We wilden zeker geen onderstuur hebben, want dat is dodelijk in verkeer. Ik kan niet geloven dat ik de hele race heb geleid! De jongens waren echt fantastisch in de pits.”

Ryan Hunter-Reay kende zeker geen saaie race. Komende vanaf de twaalfde startplaats reed hij zich naar voren, maar viel terug tot de 21ste positie vanwege een kapotte voorvleugel. Een inhaalrace volgde welke eindigde op de tweede plaats. Tijdens de slotronden dichtte ‘RHR’ nog vrijwel het volledige gat met de leidende Hinchcliffe, maar de race duurde net niet lang genoeg.

“Het was zo moeilijk om James (Hinchcliffe) te pakken in verkeer,” blikte Hunter-Reay terug. “Het is één ding wanneer je op een ronde gezet wordt, maar als je vijf of zes ronden achter ligt is het echt niet nodig om het de leiders lastig te maken. Maarja, we hebben ons van de 21ste plaats naar de tweede positie gereden! Ik had zeker een wagen waarmee ik kon winnen, maar maakte een foutje toen ik voorbij Graham (Rahal) probeerde te komen. We hadden een moeilijk weekend, dus om dan nog als tweede te eindigen is iets waar ik erg blij mee ben.”

Als voormalig winnaar op de Iowa Speedway had Marco Andretti misschien wel meer verwacht van de race in Iowa, maar door een niet ideaal afgestelde wagen viel hij gedurende de race steeds verder terug. Hij kon dan ook niet tevreden zijn met een negende positie.

“Ik had een erg moeilijke wagen toen het neerkwam op verkeer,” concludeerde de Amerikaan. “Ik ben teleurgesteld dat ik mijn teamgenoten niet kon volgen, maar mijn felicitaties aan die twee.”

EJ Viso reed een volledig onzichtbare race, maar wist van een zestiende startplaats wel enkele posities te winnen om als tiende over de eindstreep te komen.

“Het was echt een race met ups en downs voor mij,” was de simpele conclusie van Viso. “Op sommige momenten was ik erg snel en dacht echt dat we door het veld naar voren konden rijden. Helaas had ik die snelheid niet tijdens mijn tweede en derde stint en viel terug. Ik herstelde me weer om in de top tien te kunnen finishen. Het was niet het beste weekend voor ons, maar ik ben blij voor mijn teamgenoten James (Hinchcliffe) en Ryan (Hunter-Reay).