Dale Coyne Racing vertrekt van Detroit met één overwinning en 2 podiumfinishes. Een uitermate goed resultaat voor het kleine team, hoewel het resultaat van de tweede race toch wat teleurstelling bij het team opleverde. Justin Wilson leek zich naar voren te vechten totdat hij betrokken maakte bij de grote crash bij een herstart. Mike Conway, tot favoriet gebombardeerd na de overwinning in de eerste race en de pole, maakte die rol niet waar en finishte als derde.

De strategie van Conway was er op gericht om zo kort mogelijk op de rode banden te rijden. Doordat zijn late eerste stop samenviel met de neutralisatie voor de grote crash viel de Brit terug naar de achtste plaats. Hoewel Conway indrukwekkend snel naar voren racete kon hij de leiding niet lang vasthouden toen zijn rode banden begonnen te slijten. In de laatste serie pitstops konden Pagenaud en Jakes optimaal profiteren van een vrije baan toen zij later de pits ingingen. Hierdoor eindigde beide coureurs voor Conway.

Mike Conway kon ondanks het missen van de overwinning tevreden zijn met wat hij dit weekend als invaller bereikt had: "Ik heb de wagen zo hard gereden als ik kon. Ik haalde James (Jakes) bij aan het eind en zag dat zijn rode banden begonnen te slijten, maar hij had wat meer push-to-pass over dan ik en kon me afhouden. Het was een geweldig weekend met twee podiumfinishes."

Justin Wilson vertelde hoe zijn race tot een einde kwam: "Ik kwam in bocht 1 aan de buitenkant bij de herstart toen de wagens voor me zich op één hoop verzamelden. Ik had twee opties, of de muur raken of een wagen. Ik koos de muur. Misschien was dat niet de beste optie, maar dat is racen."