OpenWheelWorld.net Home
scott dixon
linker balk

Chip Ganassi Racing

Marcus Ericsson, Circuit of The Americas Na in de jaren tachtig een aantal CART races te hebben gereden, wordt Chip Ganassi in 1989 mede-eigenaar van Emerson Fittipaldi’s Marlboro team. Dit team wint dat jaar met Fittipaldi de Indy 500 en het kampioenschap, waarna Fittipaldi met Marlboro naar Penske overstapt en Ganassi de overblijfselen in handen krijgt. Vanaf het eerste jaar in 1990 met Eddie Cheever in de wagen rijdt het nieuwe Chip Ganassi Racing met Target sponsoring.

In 1992 en 1993 rijdt Arie Luyendyk in dienst als vaste coureur met een poleposition op Indy en een tweede plek aan de finish. Na de splitsing halverwege de jaren negentig kent het team grote successen in de CART FedEx Championship Series met Jimmy Vasser (1996) en Alex Zanardi(1997,1998), die samen goed zijn voor drie kampioenschappen. In 1999 heeft het team wederom een zeer sterk jaar met Juan Pablo Montoya die in zijn rookie seizoen een vierde kampioenschap op rij voor het team weet te winnen. In 2000 doet Ganassi als een van de eerste CART teams een gooi naar de Indy 500, de belangrijkste race van het rivaliserende IRL. Dit uitstapje resulteert in een megasucces als Montoya naast de pole ook nog de overwinning pakt. Na ruzie te hebben gekregen met de CART organisatie stapt Ganassi in 2003 volledig over naar de Indy Racing League, waar het met Scott Dixon direct succesvol is door het kampioenschap te winnen. In de jaren die volgen met verschillende coureurs naast Dixon heeft het team weinig in de melk te brokkelen.

Ook met de nieuw aangetrokken Dan Wheldon in 2006 wordt er weinig hoog gescoord. Echter in 2007 zijn de heren samen goed voor zes overwinningen en in 2008 wordt het team wederom met Dixon kampioen met zeven eerste plaatsen waaronder de Indy 500 voor de Nieuw- Zeelander. Vanaf 2009 wint het team met Dario Franchitti drie Indycar kampioenschappen op rij met wederom een overwinning in Indianapolis in 2010, dit keer met de Schot. In 2011 wist Dario Franchitti zijn laatste IndyCar titel in de wacht te slepen, in 2012 won Franchitti slechts één wedstrijd, echter was dit wel de Indianapolis 500. Scott Dixon wist in 2013 en 2015 de derde en vierde IndyCar titel uit zijn carrière naar zich toe te halen.

In 2016 maakte voormalig Formule 1-coureur Max Chilton zijn debuut bij het team van Chip Ganassi en zou in de tweede wedstrijd uit zijn carriere, tevens zijn allereerste oval race, keurig zevende worden. Vanaf 2018 zette het team van Chip Ganassi en Mike Hull nog maar twee bolides in, dit leek destijds meteen zijn vruchten af te werpen nadat Scott Dixon in datzelfde seizoen zijn vijfde IndyCar titel in de wacht wist te slepen.

Dit jaar verschijnt het succesvolle team voor het eerst sinds 2017 echter weer aan de start met meer dan twee auto's en keert de #8 bolide terug op de grid en is het Marcus Ericsson die voltijd plaats zal nemen in deze door Huski Chocolate gesponsorde bolide. Onveranderd ten opzichte van 2019 zijn de coureurs van de #9 PNC Bank en #10 NTT Data bolides, dat zijn ook het aankomende jaar Scott Dixon en Felix Rosenqvist.


Coureurs
Marcus Ericsson portret
#8 Marcus Ericsson
Zweden Zweden
Huski Chocolate
Seizoen 2
Scott Dixon portret
#9 Scott Dixon
Nieuw Zeeland Nieuw Zeeland
PNC Bank
Seizoen 20
 
Felix Rosenqvist portret
#10 Felix Rosenqvist
Zweden Zweden
NTT Data
Seizoen 2
Team details

Chip Ganassi

Teameigenaar: Chip Ganassi
Teammanager: Mike Hull
Motor: Honda
Workshop: Indianapolis, Indiana
Debuut: 1990 (CART), 2002 (IndyCar)
Website: Chip Ganassi Racing