Ondanks dat het kwalificatieweekend voor de Indy 500 door de regen werd teruggebracht tot slechts één dag, was het wel een dag vol drama en spanning. Doordat coureurs maar één kans hadden, moesten ze alles geven voor een plaats in de Top 12-kwalificatie. Dit leverde enkele positieve verrassingen op, maar ook coureurs die enorm tegenvielen. Wie vielen het meest op? We zetten alle winnaars en verliezers van het kwalificatieweekend op een rijtje.

Winnaar: Chip Ganassi Racing

Waar het leek alsof Chevrolet de beste motoren had voor de kwalificatie, stak het met Honda-motoren rijdende Chip Ganassi Racing een stokje voor het Amerikaanse succes. De door Chip Ganassi afgestelde wagens, waar ook de Meyer Shank Racing-wagen van Felix Rosenqvist onder valt, waren de enige Honda’s die de Top 12-kwalificatie behaalden.

In de Top 12-kwalificatie stelde Scott Dixon misschien iets teleur, maar Kyffin Simpson behaalde hier zijn beste Indy 500-kwalificatie ooit met een zevende plaats. Alex Palou liet in deze sessie voor het eerst zijn snelheid zien, waarna hij in de Firestone Fast 6 nog sneller ging om zo zijn tweede Indy 500-poleposition veilig te stellen. Indrukwekkend werk van Palou en Chip Ganassi Racing!

Verliezer: Meyer Shank Racing

Met Felix Rosenqvist achter het stuur was Meyer Shank Racing een klasse apart tijdens de eerste twee segmenten van de kwalificatie. In het eerste segment was de Zweed 0,786 mph sneller (meer dan een halve seconde) dan de rest van het veld, terwijl hij in het tweede segment 0,400 mph (0,27 seconde) marge overhield.

Rosenqvist ging de Firestone Fast 6 dan ook in als de torenhoge favoriet voor poleposition. Maar waar de baan sneller werd, ging Rosenqvist opeens veel trager. Tot zijn eigen verrassing was zijn kwalificatierun in de Firestone Fast 6 1,224 mph langzamer dan zijn eerste kwalificatierun. Waar Rosenqvist met elke kwalificatierun tijd verloor, won Alex Palou juist tijd — maar ook de polerun van Palou kon niet tippen aan de eerste kwalificatierun van Rosenqvist. Je kunt dus best stellen dat Rosenqvist de poleposition heeft verloren. Een schamele vierde plaats is nog enigszins een troost.

Ondanks dat er veel snelheid in de wagens van Meyer Shank Racing zat, stelden Helio Castroneves en Marcus Armstrong erg teleur met respectievelijk een vijftiende en zeventiende tijd. Beiden hadden meer kunnen doen met het competitieve materiaal dat ze tot hun beschikking hadden, maar haalden het er niet uit.

Winnaar: David Malukas

Voor de start van het IndyCar-seizoen bestond nog twijfel of de komst van David Malukas naar het grote Team Penske niet te vroeg zou zijn. In de voorgaande races heeft hij die vraag al beantwoord door beter te presteren dan zijn concurrenten, en dat onderstreepte hij door als enige Penske-coureur de Firestone Fast 6 te behalen en zich op de eerste startrij te kwalificeren. Opnieuw een sterk optreden van de jonge Amerikaan!

Verliezers: Scott McLaughlin en Josef Newgarden

Twee jaar geleden was het een Team Penske 1-2-3 in de kwalificatie van de Indy 500, met Scott McLaughlin en Josef Newgarden op plaatsen twee en drie. Dit jaar kwalificeerde McLaughlin zich slechts als negende en klokte Newgarden slechts de 24e tijd in het eerste kwalificatiesegment (voor de diskwalificatie van Caio Collet). Daarmee staan ze achter hun veel minder ervaren teamgenoot David Malukas en zelfs achter veel kleinere Chevrolet-teams als AJ Foyt Racing, ECR en Dreyer & Reinbold Racing.

Toen Newgarden vervolgens werd gevraagd wat er misging, werd die vraag ontweken en gedaan alsof er niets aan de hand was. McLaughlin verklaarde wel dat hij worstelde met de balans van zijn wagen. Van de grote, ervaren coureurs van Team Penske mocht toch meer worden verwacht. Gelukkig voor Newgarden en McLaughlin worden de meeste punten pas volgende week uitgedeeld!

Winnaar: AJ Foyt Racing

Bij AJ Foyt Racing was het team overtuigd van competitief materiaal voor de race, maar voor de kwalificatie was men minder zeker. Ferrucci verklaarde achteraf zelfs dat hij nooit had verwacht dat hij de Firestone Fast 12 zou behalen.

Die twijfels bleken duidelijk onterecht: Santino Ferrucci kwalificeerde zich sterk als vierde, terwijl Caio Collet zich als enige rookie voor de Top 12-kwalificatie plaatste en daar de tiende tijd noteerde. Achteraf werd de wagen echter gediskwalificeerd vanwege een klein technisch probleem, maar dat neemt niets weg van de prestatie van de Braziliaan.

Ondanks dat een tiende tijd een zeer goed resultaat was voor Collet, had hij zelf nog meer willen bereiken en was hij zelfs gefrustreerd over het feit dat hij zijn laatste kwalificatierun met iets te weinig downforce had gereden. Door de diskwalificatie zal Collet de race als 32e moeten starten, waarna de snelle rookie een inhaalrace zal moeten rijden.

Verliezer: Andretti Global

De Andretti Global-coureurs reden tijdens de vrije trainingen geregeld in de top tien, maar vanaf het moment dat het boostniveau werd verhoogd, waren de drie coureurs hun snelheid plotseling kwijt. Tijdens de Fast Friday-training stonden Marcus Ericsson, Kyle Kirkwood en Will Power buiten de top twintig en het team hield al rekening met posities op de laatste startrijen.

Mede door de uitgedeelde diskwalificaties van Collet en Harvey kwalificeerde Ericsson zich als 17e, Will Power als 19e en Kirkwood als 25e. Voor een topteam als Andretti Global klinkt dit erg slecht, maar de coureurs gaven achteraf aan dat het nog meeviel — ze waren bang voor nog slechtere prestaties.

Gelukkig werd na het kwalificatieweekend het boostniveau weer naar beneden bijgesteld en stonden de drie Andretti Global-coureurs tijdens de vrije training van maandag weer allemaal in de top twintig.

Winnaar: Alexander Rossi

Een jaar nadat Alexander Rossi tijdens de zaterdagkwalificatie run na run nét tekortkwam voor de Top 12-kwalificatie, verliep de kwalificatie dit jaar veel soepeler voor de uit Californië afkomstige coureur.

Rossi verklaarde achteraf dat hij elke kwalificatierun anders aanpakte, waarmee hij uiteindelijk na twee zesde plaatsen in de Firestone Fast 6 terechtkwam. Daar piekte hij op het moment dat het moest: met veruit zijn beste kwalificatierun van de dag kwalificeerde hij zijn ECR-bolide op de tweede positie.

Het feest was echter van korte duur: binnen twintig uur na zijn heroïsche kwalificatierun verloor hij de controle over zijn wagen in Turn 2 en crashte hij hard. De crash was zo zwaar dat hij zelf lichte verwondingen aan zijn linkerhand en rechterenkel opliep, waaraan hij moest worden geopereerd. Voor de Carb Day-training op vrijdag zal hij opnieuw worden gekeurd om te bepalen of hij dan alweer mag rijden, al zal dat dan wel in een opnieuw opgebouwde reservewagen zijn.

Verliezer: Rahal Letterman Lanigan Racing

Rahal Letterman Lanigan Racing en de Indy 500 zijn al jaren geen goede combinatie. Alleen Takuma Sato lukte het om snelheid uit de wagens te halen en ook dit jaar was hij tijdens de kwalificatie de kopman van het team, al was hij minder competitief dan vorig jaar. De Japanner moest uiteindelijk tevreden zijn met de twaalfde startplaats, nadat hij zijn kwalificatierun met te veel downforce had gereden en daardoor te veel drag had op het rechte stuk.

Louis Foster klaagde juist over te weinig downforce tijdens zijn kwalificatierun en zal de race als 21e starten. Rookie Mick Schumacher deed wel goede zaken door zich met een 27e startplaats voor zijn ervaren teamgenoot Graham Rahal te kwalificeren. Rahal deed het één plaatsje slechter, wat voor hem nog een relatief goede kwalificatie was nadat hij de afgelopen jaren enorm worstelde op de Indianapolis Motor Speedway.

Winnaars: Rinus VeeKay en Conor Daly

Bij de combinatie van Juncos Hollinger Racing en Dreyer & Reinbold Racing waren Rinus VeeKay en Conor Daly zonder twijfel de grote winnaars. In het eerste segment reed Daly een knappe derde tijd, terwijl VeeKay eveneens indruk maakte met een vijfde tijd. Tijdens de Top 12-kwalificatie gokten beide coureurs echter op een afstelling met weinig downforce — achteraf gezien té weinig downforce.

Het gevolg van die geringe downforce was een hogere bandenslijtage dan gewenst. Vooral voor VeeKay zorgde dit aanvankelijk voor bijzonder snelle eerste kwalificatieronden, maar vervolgens ook voor enorm verval, waardoor hij de race als elfde zal starten. Daly vertoonde veel minder verval, maar was door het gebrek aan downforce toch niet snel genoeg en zal de race als achtste starten.

Ondanks dat beide coureurs niet tevreden waren met hun laatste kwalificatierun, hebben ze historisch goed gepresteerd voor hun teams. De achtste plaats voor Daly is de beste Indy 500-kwalificatie voor Dreyer & Reinbold Racing sinds de tweede plaats van Robbie Buhl in 2002, terwijl VeeKay als eerste Juncos Hollinger Racing-coureur ooit de Top 12-kwalificatie heeft behaald.

Verliezers: Sting Ray Robb en Jack Harvey

Het hebben van competitief materiaal is geen garantie voor goede prestaties — dat hebben Sting Ray Robb en Jack Harvey aan den lijve ondervonden. Harvey liet de hele trainingsweek zien dat hij de snelheid had om voor de Top 12-kwalificatie mee te kunnen strijden, maar kende tijdens zijn kwalificatierun in het eerste kwalificatiesegment een probleem met de vijfde versnelling, waardoor hij niet verder kwam dan een teleurstellende 29e tijd. Uiteindelijk zal hij zelfs als laatste moeten starten, nadat zijn wagen niet door de technische keuring kwam.

Sting Ray Robb beschikte over hetzelfde materiaal als zijn Juncos Hollinger Racing/Dreyer & Reinbold Racing-teamgenoten, maar worstelde enorm met zijn wagen in de kwalificatie. Achteraf verklaarde hij zelfs dat het woord ‘rampzalig’ zijn kwalificatierun niet eens voldoende samenvatte. Robb was dan ook 1,5 mijl per uur langzamer dan de rest van het veld, wat neerkomt op meer dan een volle seconde achterstand op de nummer 32. Het enige positieve voor Robb was dat er dit jaar niet meer inschrijvingen waren dan startplekken, anders had hij de race vanaf de zijlijn moeten bekijken.

Winnaar: Jacob Abel

Vorig jaar hoopte Jacob Abel zijn Indy 500-debuut te maken, iets waar hij al jaren van droomde. Bij Dale Coyne Racing had hij dat jaar echter veruit het minst competitieve materiaal van het veld en na een directe strijd om de laatste startplek met zijn ervaren teamgenoot Rinus VeeKay trok hij aan het kortste eind. De jonge Amerikaan reageerde achteraf realistisch en volwassen op die tegenslag, waarbij hij zelfs niet vanwege de diskwalificaties bij Team Penske alsnog mee wilde doen.

Dit jaar heeft hij geen fulltime IndyCar-stoeltje, maar met een eigen team, gerund door het Indy NXT-team van zijn vader, staat hij dit jaar toch aan de start. Ondanks dat hij misschien wel het minst ervaren team achter zich heeft staan, toonde Abel veel progressie tijdens de trainingen. Tijdens de kwalificatie nam hij niet te veel risico en kwalificeerde hij zich als 32e — waarmee zijn droom om de Indy 500 te mogen starten eindelijk werkelijkheid wordt.