Pato O’Ward heeft op de straten van Toronto zijn tweede zege van het seizoen behaald. De Mexicaan profiteerde van een vroege neutralisatie en knokte zich halverwege de race knap naar voren. Tijdens de laatste serie pitstops wist hij de leidende Rinus VeeKay te passeren, waarna hij de eindstreep als eerste passeerde. VeeKay bezorgde zijn team een sensationele tweede plaats, voor een minstens zo indrukwekkende Kyffin Simpson op de derde positie.

Vroege pitstops bepalen openingsfase van de race

De keuzes van de banden waarop coureurs startten, voorspelden direct al een interessante race. Terwijl de meeste coureurs uit de top tien op de zachte banden begonnen, startte Alex Palou – als tweede gekwalificeerd – verrassend op de harde compound.

Bij de start slaagde polesitter Colton Herta erin om de leiding te behouden, terwijl Palou op zijn harde banden werd ingehaald door Marcus Armstrong en Will Power. Het volledige veld kwam probleemloos door de eerste ronde. Aan het eind van de tweede ronde doken direct meerdere coureurs de pits in, waaronder Pato O’Ward, Marcus Ericsson en Scott McLaughlin.

De pitstop van McLaughlin verliep echter niet volgens plan. Bij het uitkomen van de eerste bocht vloog plotseling de wielmoer van zijn wagen, waarna hij in bocht 2 crashte. Dit veroorzaakte de eerste neutralisatie van de race.

Vrijwel alle coureurs die op zachte banden waren gestart, kwamen meteen naar binnen voor een pitstop. Hierdoor nam Palou de leiding over, voor Rinus VeeKay – die verrassend op de zachte banden doorreed.

Omdat veel coureurs in het achterveld op de harde band waren gestart en enkele net vóór de neutralisatie hadden gepit, viel Herta ver terug in het veld.

Palou probeerde vervolgens een grote voorsprong op te bouwen om na zijn pitstop voor Herta terug op de baan te komen, maar zover kwam het niet. In de zestiende ronde werd de race opnieuw geneutraliseerd vanwege een spin van Christian Rasmussen, na een tikje van Will Power. Rasmussen liep daarbij een lekke band op en verloor twee ronden in de pits.

Neutralisaties zorgen voor nieuwe neutralisaties

In de dertigste ronde moest de pacecar opnieuw in actie komen. Ditmaal was het de andere Ed Carpenter Racing-bolide die betrokken was: Alexander Rossi raakte hard de muur bij het uitkomen van de laatste bocht. Zijn wagen liep flinke schade op en hij parkeerde deze uiteindelijk in bocht 1. Het grootste deel van het veld dook direct de pits in, maar opvallend genoeg bleven Palou en Dixon buiten. In de pits ging het mis voor Kirkwood, die spinde en daardoor veel posities verloor.

Bij de herstart ging het in de eerste bocht opnieuw mis. Louis Foster probeerde Jacob Abel te passeren in bocht 1, maar raakte de Dale Coyne Racing-bolide licht en klapte zelf de muur in. Josef Newgarden kon Abel niet meer ontwijken en botste op hem, waarna de wagen van Abel bovenop die van Newgarden tot stilstand kwam. Door de crash raakte de baan deels geblokkeerd, waardoor meerdere coureurs moesten stoppen. Devlin DeFrancesco en Nolan Siegel moesten zelfs met schade de pits opzoeken.

Strategisch gokje kost Dixon en Palou veel posities

Tijdens deze neutralisatie besloten Palou en Dixon alsnog de pits op te zoeken voor hun pitstop, wat hen ver terugwierp in het veld. Dit bracht de leiding in handen van VeeKay, gevolgd door Kyffin Simpson en Conor Daly.

Achter Daly begon O’Ward na de herstart aan een indrukwekkende inhaalrace. Op versere banden dan zijn concurrenten haalde hij eerst Power in, waarbij Power ternauwernood de muur wist te ontwijken en veel terrein verloor. Vervolgens ging O’Ward ook voorbij aan Daly en Simpson, maar hij bleef steken achter de leidende VeeKay.

O’Ward passeert VeeKay voor de leiding met laatste pitstop

Ondanks dat VeeKay één pitstop minder had gemaakt, slaagde hij erin om de cruciale ronde 55 te halen – het punt waarop hij met nog één pitstop de race kon uitrijden. De Nederlander wist zelfs nog een kleine marge op te bouwen en maakte zijn tweede en laatste pitstop in ronde 57. Een ronde later dook ook O’Ward de pits in, waarna de Mexicaan nét voor de #18 Dale Coyne Racing-bolide weer op de baan kwam!

O’Ward werd aanvankelijk nog door VeeKay onder druk gezet, maar kon na enkele ronden een voorsprong opbouwen van maximaal drie seconden. Tijdens de laatste tien ronden zou de 24-jarige coureur het verschil met O’Ward nog weten te verkleinen, totdat hij op achterblijver Sting Ray Robb tegenkwam en kostbare tijd verloor.

De race leek onder groen te finishen, totdat Felix Rosenqvist met drie ronden te gaan in de voorlaatste bocht spinde, waarna Nolan Siegel de wagen niet meer kon ontwijken. Zo eindigde de strijd met een finish achter de pacecar, met O’Ward als winnaar, voor verrassingen VeeKay en Simpson.

De reactie van Rinus VeeKay op zijn tweede plaats

.@rinusveekay reageert voor de camera van onze Canadese collega @whatimthinking op zijn prachtige tweede plaats in de straten van Toronto en laat zijn bokaal zien! ???? #IndyCar #IndyTO pic.twitter.com/GqA4H9qomB

— OpenWheelWorld.net - Nederland (@oww_net_nl) July 20, 2025

Volledige uitslag van de race op Toronto