Colton Herta heeft zijn eerste overwinning sinds 2022 behaald door de Ontario Honda Dealers Indy Toronto op zijn naam te schrijven. De Andretti Global-coureur reed vrijwel de volledige wedstrijd aan de leiding, die dertien ronden voor de finish nog werd onderbroken door een rode vlag. Kyle Kirkwood finishte op drie tienden van een seconde achterstand als tweede, voor Scott Dixon op plaats drie. Rinus VeeKay finishte de race als achtste.

Bij de start wist polesitter Colton Herta de leiding te behouden, voor Kyle Kirkwood en Scott McLaughlin, die de als derde gestarte Felix Rosenqvist had gepasseerd. De leiders kwamen probleemloos door de eerste bocht, maar daarachter ontstonden wel problemen. In een ontwijkende actie op een inkomende Marcus Armstrong ging Marcus Ericsson te wijd en raakte Christian Rasmussen. Rasmussen kwam vervolgens in aanraking met de muur, terwijl Santino Ferrucci in een ontwijkende actie de muur aan de binnenkant van het circuit raakte.

Na een neutralisatie duurde het niet lang voordat de pacecar opnieuw zijn motor moest starten. Dit keer reden Scott Dixon en Agustin Canapino zij aan zij door Turn 3. Dixon reed voor, maar Canapino bleef stug naast hem. Maar waar het circuit naar rechts loopt, moest Dixon ook naar rechts sturen en gaf zo Canapino een duwtje, waarna de Argentijn stevig in de muur klapte.

Na de eerste twee neutralisaties kon een lange periode onder groen worden gereden, waarin de top drie van het veld erg dicht bij elkaar bleef. Er ontvouwde zich een strategisch schouwspel, waarbij de helft van het veld voor een drie-stop-strategie koos, terwijl de andere helft de race op twee pitstops probeerde uit te rijden – waaronder de leiders. De op de derde plaats rijdende McLaughlin werd de leider van de drie-stop-strategie, maar dit zou hem uiteindelijk plaatsen kosten.

Scott Dixon reed een zeer sterke inhaalrace. Deels deed hij dit door echte inhaalacties op het circuit, maar zoals we gewend zijn van de zesvoudig kampioen, ook door strategie. Dixon reed langer dan wie dan ook door in zijn eerste stint, waardoor hij een kortere stint kon rijden op de sneller slijtende zachte banden. Dit hielp hem na zijn tweede pitstop zelfs naar de derde plaats, vanwaar hij het gat naar de leidende Herta en Kirkwood volledig kon dichten.

Voordat er een aanval van Dixon op Kirkwood kon volgen, werd de race met zeventien ronden te gaan voor de derde maal geneutraliseerd. Na een sterke race was Kyffin Simpson in de muur van Turn 8 geklapt, op gelijke wijze als Alexander Rossi op vrijdag was gecrasht.

Een ronde nadat de baan weer was vrijgegeven, ging het volledig fout in de eerste bocht. O’Ward blokkeerde zijn achterbanden bij het aanremmen van de bocht en spinde achterwaarts tegen de muur, waarbij de neus van zijn wagen richting het aanstormende verkeer kwam te staan. Ericsson kon de wagen niet meer ontwijken en koos ervoor om links naast O’Ward de muur in te klappen.

Het ging pas echt fout toen – terwijl gele vlaggen al gezwaaid werden – ook Pietro Fittipaldi, Santino Ferrucci en Nolan Siegel de stilstaande wagen niet meer konden ontwijken. Fittipaldi maakte een kleine sprong, maar Ferrucci werd over de wagen van O’Ward gelanceerd, kwam met de onderzijde van zijn wagen tegen de hekken, kaatste terug op het circuit, waar de wagen op z’n kop belandde.

Na een rode vlag om alle gestrande wagens op te ruimen, kon de race weer worden hervat. Dit duurde echter tot Turn 5, waar Will Power teamgenoot McLaughlin met een erg late actie probeerde te passeren. De twee raakten elkaar, waarna McLaughlin de muur in klapte. Voor dit incident zou Power als schuldige worden aangewezen en worden bestraft met een drive-through-penalty.

Het drama voor Penske zou alleen maar groter worden: achter het incident moesten veel wagens in de remmen om de gestrande wagen te ontwijken. Hierbij sneed David Malukas de achterband van Penske-coureur Josef Newgarden lek, die de pits moest bezoeken voor een vers setje banden. Ook Rinus VeeKay had hierbij pech; rijdend op een vers gehaald setje zachte banden reed hij op de wagen van Christian Lundgaard zijn voorvleugel stuk en moest de pits in om een nieuwe voorvleugel te halen.

Na de herstart zou Herta de leiding behouden, voor Kirkwood en Dixon. Ondanks dat de top van het veld in de slotronden erg dicht bij elkaar bleef, volgden er geen inhaalacties meer. Zo kon Herta zijn allereerste overwinning van het seizoen pakken, terwijl Kirkwood er zelfs een Andretti Global 1-2 van maakte.

Bekijk de hooftepunten van de race in Toronto

Volledige uitslag van de race op Toronto