OpenWheelWorld.net Home
scott dixon
linker balk
Volgende Race
Grand Prix of St. Petersburg
07 Maart, 19:00 CET

Poll
Rijdt James Hinchcliffe in 2021 weer fulltime IndyCar?
79% 79% Ja
21% 21% Nee, alleen parttime
0% 0% Nee, helemaal niet meer


Foto v/d week
Will Power

OpenWheelWorld.net

Preview op de 103e Indianapolis 500

De start van de Indianapolis 500 in 2018 Komend weekend is het weer zover, zondag weten we wie zijn naam in de geschiedenisboeken mag bijschrijven als winnaar van de Indianapolis 500. Voor alle coureurs in de NTT IndyCar Series is dit de belangrijkste race van het jaar. Waar het in het kwalificatie weekend vooral om ging wie er gebumpt zou worden kan nu alle aandacht naar de race zelf. Wat gaat Colton Herta presteren in zijn eerste Indianapolis 500 en tevens allereerste oval race in een IndyCar? Weet Ed Carpenter, na vorig jaar zeer dichtbij te zijn geweest en de wedstrijd als tweede te zijn geëindigd, de race dit jaar wél te winnen?

Kan Hélio Castroneves voor zijn vierde zege gaan? Of krijgen we na Power, die vorig jaar zowel de INDYCAR Grand Prix als de Indianapolis 500 won dit jaar in Simon Pagenaud een opvolger van deze prestatie? Pagenaud wist bijna twee weken geleden tijdens de wedstrijd op het infield van de Indianapolis Motor Speedway voor het eerst sinds september 2017 weer eens een IndyCar race te winnen en lijkt, na zijn enorm sterke kwalificatie run in de Fast Nine afgelopen zondag, de te kloppen man te zijn momenteel.

Dit jaar staat de 103e editie van de Indianapolis 500 gepland. De Indianapolis Motor Speedway (IMS) werd in 1909 binnen vijf maanden gebouwd als 2,5 mijl lange oval met een onverhard wegdek. In de eerste races die op de baan werden verreden bleek dit wegdek door problemen met de stabiliteit zeer gevaarlijk. Toen er in het tweede raceweekend op de baan maar liefst vijf dodelijke slachtoffers te betreuren vielen stapte eigenaar Carl G. Fisher naar voren en leidde en financierde een project om de baan te verharden met 3,2 miljoen bakstenen, waar ook de bijnaam van de IMS vandaan komt: 'Brickyard’. Tegenwoordig ligt er nog altijd een strip van 90 cm met de originele bakstenen op de baan bij start/finish.

Indianapolis 500 in 1911Een jaar later opende de vernieuwde Indianapolis Motor Speedway (IMS) opnieuw zijn deuren voor een aantal kleine evenementen, maar de eigenaren wilden meer. Zo werd het idee voor de eerste 500-mijlsrace op de baan geboren, die in 1911 al door 80.000 betalende bezoekers werd bezocht. De race werd gewonnen door Ray Harroun, die na meer dan 6,5 uur met een gemiddelde snelheid van 120.060 km/h werd afgevlagd.

De race groeide al snel uit tot een wereldwijd evenement, dat naast Amerikaanse autofabrikanten ook de interesse van Europese merken als Fiat, Mercedes en Peugeot en coureurs uit Europa trok.

Ondanks de grote depressie kwamen de gemiddelde snelheden in de jaren ’30 steeds hoger te liggen op de gladde bakstenen, waardoor de eigenaren van het circuit gedwongen werden om de 2,5 mijl lange oval te asfalteren. Ondanks de verbeteringen van de jaren ’30, volgde er in de jaren ’40 een donkere periode voor de IMS. Dit begon al in 1941 met een grote brand die 'Gasoline Alley’ voor de helft in de as legde. Hierdoor werd de 1942 editie van de Indianapolis 500 geannuleerd. Doordat er vanwege de Tweede Wereldoorlog een verbod op autosport volgde werd de race voor vier jaar niet meer verreden en raakte de baan in verval.

Indianapolis 500 in 1946Aan het eind van de oorlog werd de IMS in 1944 te koop gezet. Om te voorkomen dat het circuit op zou worden gekocht voor woningbouw ging drievoudig Indy 500 winnaar Wilbur Shaw op zoek naar een koper die de baan in zijn oude glorie zou kunnen herstellen. Dit persoon werd in Tony Hulman gevonden, die de baan voor $750.000 overnam. De baan werd intensief gerestaureerd, waarna in 1946 de Indianapolis 500 opnieuw kon worden verreden.

Al snel groeide de race tot grotere hoogten dan voor de oorlog en was van 1950 tot 1960 naast het IndyCar kampioenschap (tot 1955 onder AAA, vanaf 1956 onder USAC) ook onderdeel van het Formule 1 kampioenschap.

De start van de Indianapolis 500 in 1994Na de dood van Tony Hulman, die in 1955 USAC als overkoepelend orgaan had opgericht, ontstonden eind jaren ’70 wrijvingen tussen USAC en de teameigenaren over macht en geld, waarna een aantal teambazen aan het eind van 1978 CART oprichtten als afsplitsing van de oude USAC geleidde kampioenschap. Deze raceklasse gaf direct in het jaar van zijn oprichting de genadeklap aan de oude USAC klasse, waarna enkele onrustige jaren voor de Indianapolis 500 volgden.

De IMS bleef de 25 jaar eerder zelf opgerichte USAC trouw, waardoor de 1981 en 1982 edities van de Indy 500 niet meetelden voor CART’s IndyCar World Series. In 1983 werd als oplossing gevonden dat de Indy 500 USAC als overkoepelend orgaan bleef houden, maar wel mee zou tellen voor het CART kampioenschap. Echter bleef er wrijving tussen beide partijen bestaan.

Sébastien Bourdais voor Ryan Hunter-Reay en Josef Newgarden, IndianapolisDeze wrijving werd nog groter toen Tony George, kleinzoon van Tony Hulman, directeur van de IMS werd. George had nooit zijn onvrede met CART –vooral over de koers om veel ovals te vervangen door permanente- en stratencircuits en de grotere internationale invloeden- onder stoelen of banken gestoken. Toen George ook nog uit de raad van bestuur van CART werd gezet was de maat voor hem vol en maakte hij in 1994 bekend de Indy Racing League op te richten. Doordat George in de reglementen van de nieuwe raceklasse liet vastleggen dat 25 van de 33 posities door Indy Racing League coureurs ingenomen moesten worden kon de race niet meer meetellen voor het CART kampioenschap, waardoor de Indianapolis 500 veel grote namen en faam verloor.

Na enkele moeilijke jaren keerden in 2000 voor het eerst grote namen uit CART terug naar de Indianapolis 500. De kracht van de Indianapolis 500 bleek ondanks de terugval van het evenement ongekend groot, wat resulteerde dat tussen 2002 en 2004 Honda, Toyota en de meeste van CART’s topteams (Team Penske, Chip Ganassi, Team Green en Team Rahal) de overstap naar de Indy Racing League maakten.

In 2008 volgde de definitieve 'hereniging’ van Champ Car en de Indy Racing League. Bij de 100e editie in 2016 lukte het eindelijk weer om de gigantische tribunes uit te verkopen, waarna in 2017 de deelname van Fernando Alonso met McLaren de interesse weer wereldwijd deed groeien. In 2018 was de terugkomst van Danica Patrick de grote trekpleister en voor de editie van dit jaar waren vele fans op internationaal gebied verheugd op de terugkeer van Alonso, ware het niet dat de Spanjaard zich helaas niet wist te kwalificeren voor de race die aanstaande zondag op het programma staat.

De historie
Eerste IndyCar race: 1911
Aantal verreden races: 102
Aantal verschillende winnaars: 72
Winnaar van vorig jaar: Will Power
Ronderecord: Arie Luyendyk in 1996, 37.6160
Meest succesvolle coureurs: A.J. Foyt (1961, 1964, 1967 en 1977), Al Unser Sr. (1970, 1971, 1978 en 1987) en Rick Mears (1979, 1984, 1988 en 1991) hebben allen viermaal de Indianapolis 500 gewonnen

De race in 2019
Racelengte: 200 ronden / 804,6 km.
Banden: 36 sets standaard Firestone banden
Groene vlag: zondag 26 mei, 18:30 uur (Europese tijd)
Verwachte racetijd: +/- 3 uur
Aantal deelnemers: 33

Hélio Castroneves, IndianapolisHet circuit volgens Hélio Castroneves
"Bocht 1 is erg interessant. Het lijkt alsof er nauwelijks banking is, maar als je bij de apex komt voelt de banking weer als normaal. Bocht 2 is volgas, maar niet zo snel als Bocht 1. Bocht 3 is het eenvoudigst vanwege de banking. Bocht 4 moet je snel uit."

Deelnemerslijst voor de 103e Indianapolis 500
De populariteit van de Indianapolis 500 blijkt ook uit het deelnemersveld. Een aantal teams en coureurs nemen alleen aan deze race deel waarbij er dit jaar, net als vorig jaar, meer wagens ingeschreven waren (36) dan mogen starten (33). In het kwalificatieweekend werd er net als vorig jaar traditioneel gebumpt waarbij duidelijk werd dat vaste coureurs Max Chilton en Patricio O'Ward van het team van Carlin niet snel genoeg waren en zodoende het startveld van 33 niet gingen halen.

Fernando Alonso zou tijdens de kwalificatie, net als Chilton en O'Ward, ook niet snel genoeg uit de verf komen om zich bij de snelste 33 te kunnen voegen en daarmee als enige van de coureurs die alleen aan de Indianapolis 500 deelnemen zich niet weten te kwalificeren voor de race. Van de coureurs die niet het hele NTT IndyCar Series seizoen rijden kwamen Conor Daly (11e) en Hélio Castroneves (12e) als beste uit de verf in het kwalificatie weekend waarvan vooral de laatstgenoemde altijd als een serieuze kandidaat voor de overwinning moet worden gezien, de Braziliaan won de wereldberoemde race op de 2,5-mijl lange oval immers al drie keer. Het volledige startveld met de bijbehorende kleurstellingen kan worden bekeken op de spotterguide.

De 103e Indianapolis 500 op TV
De Indianapolis 500 wordt aanstaande zondag live uitgezonden op het hoofdkanaal van Ziggo Sport (kanaal 14), Ziggo Sport Select en Ziggo Sport Racing waarbij op het Racing kanaal de uitzending al om 17:00 uur begint. Op de andere twee hierboven genoemde kanalen zal de uitzending van de wereldberoemde 500-mijl race starten om 18:15, de wedstrijd zelf zal van start gaan om 18:30 (allemaal aangegeven in Europese tijd). De wedstrijd kan, indien je het spektakel niet live kunt volgen, met een op de V.S. ingestelde VPN on demand worden teruggekeken via de NBC Sports Gold INDYCAR Pass.

Share |
Geplaatst
Gewijzigd 24-05-2019, 15:34
Geschreven door
Fotografie IMS


  Nog géén reacties

Barber Motorsports Park
Barber Motorsports Park
Maandag - 2 November
 16:00 Sessie 1

Barber Motorsports Park
1. R. VeeKay 1:05.615
2. C. Herta 1:05.738
3. P. O’Ward 1:05.905
4. A. Rossi 1:06.017
5. J. Harvey 1:06.099
Volledige uitslag

IndyCar Series stand

Officiële sites