OpenWheelWorld.net Home

Preview op de honderdste Indianapolis 500

Na een jaar aan voorbereidingen en tientallen trainingsuren is het morgen zover: de honderdste Indianapolis 500! Voor de uitverkochte tribunes en miljoenen fans wereldwijd strijden 33 coureurs voor een plaats in de historieboeken en een rijk gevulde prijzenpot. Dit jaar starten er vooral nieuwe gezichten van pole position, met de meer ervaren coureurs in de achtervolging. Wie schrijft morgen zijn naam in de geschiedenisboeken?

h2>Geschiedenis van de Indianapolis Motor Speedway
De Indianapolis Motor Speedway (IMS) werd in 1909 binnen vijf maanden gebouwd als 2,5 mijl lange oval met een onverhard wegdek. In de eerste races die op de baan werden verreden bleek dit wegdek door problemen met de stabiliteit zeer gevaarlijk. Toen er in het tweede raceweekend op de baan maar liefst vijf dodelijke slachtoffers te betreuren vielen stapte eigenaar Carl G. Fisher naar voren en leidde en financierde een project om de baan te verharden met 3,2 miljoen bakstenen, waar ook de bijnaam van de IMS vandaan komt: 'Brickyard’. Tegenwoordig ligt er nog altijd een strip van 90 cm met de originele bakstenen op de baan.

Een jaar later opende de vernieuwde Indianapolis Motor Speedway (IMS) opnieuw zijn deuren voor een aantal kleine evenementen, maar de eigenaren wilden meer. Zo werd het idee voor de eerste 500-mijlsrace op de baan geboren, die in 1911 al door 80.000 betalende bezoekers werd bezocht. De race werd gewonnen door Ray Harroun, die na meer dan 6,5 uur met een gemiddelde snelheid van 120.060 km/h werd afgevlagd.

De race groeide al snel uit tot een wereldwijd evenement, dat naast Amerikaanse autofabrikanten ook de interesse van Europese merken als Fiat, Mercedes en Peugeot en coureurs uit Europa trok.

Ondanks de grote depressie kwamen de gemiddelde snelheden in de jaren ’30 steeds hoger te liggen op de gladde bakstenen, waardoor de eigenaren van het circuit gedwongen werden om de 2,5 mijl lange oval te asfalteren. Ondanks de verbeteringen van de jaren ’30, volgde er in de jaren ’40 een donkere periode voor de IMS. Dit begon al in 1941 met een grote brand die 'Gasoline Alley’ voor de helft in de as legde. Hierdoor werd de 1942 editie van de Indianapolis 500 geannuleerd. Doordat er vanwege de Tweede Wereldoorlog een verbod op autosport volgde werd de race voor vier jaar niet meer verreden en raakte de baan in verval.

Aan het eind van de oorlog werd de IMS in 1944 te koop gezet. Om te voorkomen dat het circuit op zou worden gekocht voor woningbouw ging drievoudig Indy 500 winnaar Wilbur Shaw op zoek naar een koper die de baan in zijn oude glorie zou kunnen herstellen. Dit persoon werd in Tony Hulman gevonden, die de baan voor $750.000 overnam. De baan werd intensief gerestaureerd, waarna in 1946 de Indianapolis 500 opnieuw kon worden verreden.

Al snel groeide de race tot grotere hoogten dan voor de oorlog en was van 1950 tot 1960 naast het Indy Car kampioenschap (tot 1955 onder AAA, vanaf 1956 onder USAC) ook onderdeel van het Formule 1 kampioenschap.

Na de dood van Tony Hulman, die in 1955 USAC als overkoepelend orgaan had opgericht, ontstonden eind jaren ’70 wrijvingen tussen USAC en de teameigenaren over macht en geld, waarna een aantal teambazen aan het eind van 1978 CART oprichtten als afsplitsing van de oude USAC geleidde kampioenschap. Deze raceklasse gaf direct in het jaar van zijn oprichting de genadeklap aan de oude USAC klasse, waarna enkele onrustige jaren voor de Indy 500 volgden.

De IMS bleef de 25 jaar eerder zelf opgerichte USAC trouw, waardoor de 1981 en 1982 edities van de Indy 500 niet meetelden voor CART’s Indy Car World Series. In 1983 werd als oplossing gevonden dat de Indy 500 USAC als overkoepelend orgaan bleef houden, maar wel mee zou tellen voor het CART kampioenschap. Echter bleef er wrijving tussen beide partijen bestaan.

Deze wrijving werd nog groter toen Tony George, kleinzoon van Tony Hulman, directeur van de IMS werd. George had nooit zijn onvrede met CART –vooral over de koers om veel ovals te vervangen door permanente- en stratencircuits en de grotere internationale invloeden- onder banken of stoelen gestoken. Toen George ook nog uit de raad van bestuur van CART werd gezet was de maat voor hem vol en maakte hij in 1994 bekend de Indy Racing League op te richten. Doordat George in de reglementen van de nieuwe raceklasse liet vastleggen dat 25 van de 33 posities door IRL coureurs ingenomen moesten worden kon de race niet meer meetellen voor het CART kampioenschap, waardoor de Indy 500 veel grote namen en faam verloor.

Na enkele moeilijke jaren keerden in 2000 voor het eerst grote namen uit CART terug naar de Indy 500. De kracht van de Indy 500 bleek ondanks de terugval van het evenement ongekend groot, wat resulteerde dat tussen 2002 en 2004 Honda, Toyota en de meeste van CART’s topteams (Penske, Ganassi, Green, Rahal) de overstap naar de IRL maakten. In 2008 volgde de definitieve 'hereniging’ van Champ Car en de IRL, maar de gedane schade is tot dit jaar overal nog goed aan te merken.

Het circuit volgens Helio Castroneves


"Bocht 1 is erg interessant. Het lijkt alsof er nauwelijks banking is, maar als je bij de apex komt voelt de banking weer als normaal. Bocht 2 is volgas, maar niet zo snel als Bocht 1. Bocht 3 is het eenvoudigst vanwege de banking. Bocht 4 moet je snel uit"

De kanshebbers


Team Penske: Team Penske is het ware powerteam met binnen het team twee voormalige en veelvoudig winnaars (Helio Castroneves en Juan Pablo Montoya), een coureur die niet de Indy 500 wist te winnen, maar wel het kampioenschap (Will Power) en de coureur die de afgelopen drie IndyCar races won (Simon Pagenaud). Of er voor de laatstgenoemde een vierde zege op rij volgt is nog maar de vraag, Pagenaud is de grote underdog in het Penske kamp. Van Castroneves en Montoya mag je sowieso verwachten dat ze om de zege strijden, terwijl Will Power met een goede wagen eveneens de concurrentie erg zenuwachtig kan maken.
Chip Ganassi Racing: Ook Ganassi heeft twee voormalig Indy 500 winnaars (Scott Dixon en Tony Kanaan). De kwalificatie liep voor Ganassi uit op een fiasco met alle coureurs buiten de top tien, maar startposities zijn niet van belang in de 500-mijl lange race. Tony Kanaan was op carb day het snelst en ondanks dat dit in een zeer gunstige slipstream gebeurde, zegt dit meer over iemands kansen dan de kwalificatiepositie. Let ook op Charlie Kimball, die inmiddels het ovalracen wel heeft geleerd met teamgenoten als Dixon, Kanaan en eerder ook Dario Franchitti
Andretti Autosport: Honda lijkt dit jaar eindelijk een competitieve wagen/motor combinatie te hebben en daar profiteert Andretti Autosport volledig van. Met wagens op startplaatsen drie, vier en vijf was de wagen snel in de kwalificatie, maar tijdens de trainingen bleek deze het ook goed te doen in verkeer. Een zege voor Honda zou zeker loon na werken zijn.
Josef Newgarden en James Hinchcliffe: Hinchcliffe en Newgarden starten van de eerste twee startplaatsen en moeten daarmee genoemd worden, maar feit is dat de twee 'slechts’ outsiders voor de zege zijn. Beiden wagen in kwalificatietrim bijzonder sterk, maar gebaseerd op de trainingen lijken ze niet over die snelheid te beschikken in de race. Echter kan er veel gebeuren in een race als deze.
Graham Rahal: De kwalificatie verliep dramatisch voor Graham Rahal, maar de Amerikaan staat bekend om zijn inhaalraces en lijkt over één van de meest stabiele wagens in het veld te beschikken onder raceomstandigheden. Een echte outsider voor de zege.

De Indy 500 op tv


De Indianapolis 500 wordt zondag live uitgezonden op Ziggo Sport Totaal en het voor Ziggo klanten gratis kanaal Ziggo Sport. De uitzending begint op Ziggo Sport Racing al om 17:00 uur, waarna Ziggo Sport er om 18:00 uur bijkomt. Commentaar komt van Frank Weeink en Robert Doornbos.

Share |
Geplaatst 28-05-2016, 20:09
Gewijzigd 28-05-2016, 20:13
Geschreven door P. Straver
Fotografie IMS

Copyright © 2004-2019 OpenWheelWorld.net

  Nog géén reacties

Volgende Race
Firestone Grand Prix of Monterey
22 September, 21:15 CET

Poll
Wie wordt de 2019 IndyCar Kampioen?


Zoeken

Foto v/d week



RSS Feed


Laguna Seca
Donderdag - 19 September
18:00 Test sessie 1 
Vrijdag - 20 September
19:30 Vrije training 1 
23:10 Vrije training 2 
Zaterdag - 21 September
19:00 Vrije training 3 
22:30 Kwalificatie 1 
Zondag - 22 September
21:15 Race 

Test sessie 1
1. C. Herta 1:10.007
2. W. Power 1:10.538
3. F. Rosenqvist 1:10.590
4. J. Newgarden 1:10.640
5. G. Rahal 1:10.771
Volledige uitslag

Coureurskampioenschap

Officiële sites

Bezoek OpenWheelWorld op Facebook Bezoek OpenWheelWorld op Twitter