Voordat Sebastien Bourdais in Amerika kwam racen, maakte hij al furore in Europa. Zo won Bourdais het Franse Formule 3 kampioenschap in 1999, het Formule 3000 kampioenschap in 2002 en was de Fransman succesvol in de sportscars voordat hij in 2003 voor Newman/Haas Racing zijn debuut maakte. Dit deed Bourdais met pole position in zijn eerste twee races en zijn eerste overwinning in zijn vierde race. Tijdens zijn tweede seizoen pakte hij zijn eerste kampioenschap, de twee volgende jaren volgde de tweede, derde en zelfs vierde titel.
Na al deze successen keerde Bourdais terug naar Europa om in de Formule 1 te rijden. Ondanks dat hij met het minder competitieve materiaal van Scuderia Toro Rosso reed, maakte hij bij zijn debuut in het Australische Melbourne indruk met een zevende plaats. Dit goede resultaat werd echter gevolgd door een teleurstellend seizoen , waarbij de Fransman moeite had om zijn rijstijl aan de Formule 1-wagens aan te passen.
Het 1,5 jaar durende Formule 1-avontuur werd gevolgd door een uitstapje naar Superleague Formula, waarbij hij direct tijdens zijn eerste raceweekend een tweede en een eerste plaats pakte.
In 2011 keerde Bourdais terug naar Amerika, waar hij voor het eerst in de ‘herenigde IndyCar Series’ reed. Ondanks een beperkt programma, wist Bourdais opnieuw indruk te maken door met Dale Coyne Racing competitief mee te strijden, waarna hij in 2012 de overstap naar Dragon Racing maakte. Ook dit jaar reed hij slechts een beperkt aantal races, waarin hij vooral in de tweede helft van het jaar zich regelmatig van voren liet zien, maar het geluk miste om goede resultaten te scoren.
Als een in Le Mans geboren coureur speelt de 24 uur van Le Mans een belangrijke rol in Bourdais’ leven. Bourdais stond in 1999 al voor het eerst aan de start van deze legendarische race, maar kende in 2007, 2009 en 2011 de grootste successen door tijdens deze jaren als Peugeot coureur de race als tweede uit te rijden.
Advertentie
