Na alles in zijn eigen land te hebben gewonnen, vertrok Dixon naar Australië om Formula Holden te gaan rijden en ook dit kampioenschap wist hij te winnen. Mede dankzij een investeringsgroep kon hij de overstap naar de Amerikaanse autosport maken om Indy Lights te gaan rijden, waar hij voor het team van voormalig Formule 1 coureur Stefan Johansson ging rijden, Johansson zou later zijn manager worden.
Een jaar later stapte Dixon over naar het PacWest team en won de titel, waarna hij een jaar later voor hetzelfde team zijn Champ Car debuut mocht maken. Al tijdens zijn derde race, in Nazareth, zag Dixon als eerste het zwart/wit geblokt, waardoor hij op dat moment de jongste Champ Car racewinnaar werd. Later dat jaar won hij ook de Rookie of the Year titel. Nadat PackWest in het 2002 seizoen na enkele races al failliet ging kon Dixon de overstap naar een derde Ganassi wagen maken.
Toen dit team in 2003 naar de IRL overstapte volgde Dixon naar Champ Car’s concurrent, wat later een zeer verstandige keuze bleek te zijn geweest: In zijn eerste IRL seizoen won Dixon direct de IRL titel. Ondanks enkele teleurstellende seizoenen bleef Dixon trouw aan Ganassi. In 2007 keerden de successen terug, toen eindigde hij als tweede in het kampioenschap met vier overwinningen, waarna in 2008 zelfs het kampioenschap volgde.
Van 2009 tot 2012 bleef Dixon successen binnen sprokkelen, maar hij altijd net tekort voor het kampioenschap. Met in vier jaar twaalf overwinningen en één tweede plaats en drie derde plaatsen in het kampioenschap zat Dixon echter nooit ver de kop.
Advertentie
