De Fransman Simon Pagenaud maakte in 2006 veel indruk door in het eerste jaar met de nieuwe wagen in de Champ Car Atlantics het kampioenschap te behalen. In wat ook zijn rookie jaar was wist hij dan wel maar één race te winnen, hij stond ook zes maal op het podium en was vrijwel altijd voorin te vinden. Zijn snelheid en consistentie waren genoeg om coureurs als Graham Rahal, Andreas Wirth en Raphael Matos van zich af te houden.
Pagenaud gebruikte de twee miljoen Dollar bonus voor het behalen van de titel om binnen Team Australia promotie te maken naar het Champ Car-team. Hier maakte de Fransman een bijzonder sterke indruk door zijn iets meer ervaren teamgenoot Will Power tegenstand te geven en tien van de veertien races in de top tien te finishen, waarvan drie op de vierde plaats.
De ‘hereniging’ van Champ Car en IndyCar bracht een voorlopig einde aan Pagenauds openwheel carrière, waarna hij de overstap naar de sportscars maakte. In de American Le Mans Series presteerde de Fransman opnieuw sterk en eindigde in 2009 met de Ferran Motorsports als tweede in het LMP1 kampioenschap, waarna hij een jaar later met Highcroft Racing de LMP2 klasse won.
In 2011 beschikte Pagenaud niet over een fulltime contract in de sportscars, maar kwam verschillende malen voor Peugeot in actie en eindigde onder andere als tweede in Le Mans. Echter begon de openwheel carrière weer te lonken. Na een indrukwekkend debuut in de ‘herenigde IndyCar Series’ in Alabama, waar hij als vervanger van Ana Beatriz als achtste eindigde, mocht hij nog twee maal invallen. Hierbij maakte Pagenaud zoveel indruk, dat Sam Schmidt Motorsports hem voor 2012 vastlegde als fulltime IndyCar coureur.
Zijn eerste seizoen in de IndyCar Series bleek bijzonder succesvol met vier podiumfinishes en zelfs een vijfde plaats in het kampioenschap als resultaat. Het was dan ook niet verrassend dat het team Pagenauds contract voor 2013 verlengde.
Advertentie
